بیماری لوکوزگاوی

تلاش برای تشخیص علت عفونت لوکوز گاوی برای سالها با شکست مواجه شد . در سال ۱۹۶۹ ، زمانیکه گزارش داده شد که گلبولهای سفید تعداد از گاوها بعد از آنکه به مدت ۲ تا ۳ روز مورد کشت قرار گرفتند ، اجزاء ویروسی تولید کردند ، به صورت چشمگیری مانع از سر راه آن برداشته شد . این اجزاء ویروسی مشابه اجزایی بودند که از سلولهای سایر گونه‌های مبتلا به لوسمی بدست آمده بود .

مطلب بیماری لوکوزگاوی مشتمل۴۱صفحه است، برای دیدن فهرست مطالب مقاله و جزئیات آن به اطلاعات اضافی زیر مراجعه فرمایید.

 مقالات رشته پزشکی    

فهرست مطالب

تاریخچه : ۱

۱-۲-اتیولوژی بیماری : ۲

۱-۲-۱-مقدمه : ۲

۱-۲-۲-عامل بیماری : ۳

۱-۲-۳-طبقه بندی ویروس: ۳

۱-۳-اپیدمیولوژی بیماری : ۶

۱-۴ روشهای انتقال آلودگی: ۷

۱-۴-۱-انتقال بیماری توسط حشرات: ۹

۱-۴-۲- انتقال توسط تلقیح خون آلوده و امکان انتقال توسط ترشحات دیگر دام: ۱۵

۱-۴-۳-انتقال توسط دامپزشک و افرادیکه با دام سروکار دارند: ۱۶

۱-۴-۴-مایع منی و تلقیح مصنوعی: ۱۸

۱-۴-۵- انتقال از مادر به جنین: ۲۰

۱-۴-۶- انتقال توسط معاینه رکتال: ۲۲

۱-۴-۷- انتقال از طریق شیر و آغوز: ۲۴

۱-۴-۸- انتقال بین گونه ای: ۲۷

۱-۵-منبع عفونت: ۲۸

۱-۶-فاکتورهای مخاطره ای: ۲۹

۱-۶-۱-فاکتورهای مخاطره ای حیوانات: ۲۹

۱-۶-۲- مقاومت و حساسیت ژنتیکی: ۳۰

۱-۶-۳- حساسیت به سایر بیماریها: ۳۴

۱-۶-۳- مکانیسم های ایمنی: ۳۵

۱-۶-۵ فاکتورهای خطرساز محیطی و مدیریتی.. ۳۵

۱-۶-۶ فاکتورهای خطرسار پاتوژن: ۳۸

۱-۷ اهمیت اقتصادی: ۳۸

۱-۷-۱- تفسیر کلی: ۳۸

خرید با کلیه کارت های بانکی (دانلود فایل بلافاصله پس از خرید)

مقالات رشته پزشکی

خلاصه ای کوتاه از مقاله بیماری لوکوزگاوی را در زیر می توانید ببینید.

تاریخچه :

نخستین توصیف از بیماری لوکوزگاوی در متون پزشکی آلمان در سال ۱۸۷۱ آمده است .

بیماریهای ناشی از رتروویروسها از سال های دور در دامپزشکی اهمیت داشته اند . در سال ۱۹۰۸ دو دامپزشک به نامهای الرمن و بانگ در دانمارک و در سال ۱۹۱۱ یک پزشک پاتولوژیست بنام رو در ایالات متحده امریکا نشان دادند

مقدمه :

تلاش برای تشخیص علت عفونت لوکوز گاوی برای سالها با شکست مواجه شد . در سال ۱۹۶۹ ، زمانیکه گزارش داده شد که گلبولهای سفید تعداد از گاوها بعد از آنکه به مدت ۲ تا ۳ روز مورد کشت قرار گرفتند ، اجزاء ویروسی تولید کردند ، به صورت چشمگیری مانع از سر راه آن برداشته شد . این اجزاء ویروسی مشابه اجزایی بودند که از سلولهای سایر گونه‌های مبتلا به لوسمی بدست آمده بود .

اپیدمیولوژی بیماری :

این بیماری در سطح جهان به وقوع می پیوندد ، شیوع عفونت در بین کشورها متفاوت می باشد . این ویروس در ارتباط با سلول بوده و ژنوم آن وارد ژنوم سلولهای لنفوسیت و مونوسیت میزبان می شود .

روشهای انتقال آلودگی:

به مانند سایر رترویروسها، انتقال ویروس لوکوز گاوی توسط گلبولهای سفید انجام گرفته است. به اثبات رسیده که مقدار بسیار کم خون (۰۰۵/۰ میلی متر) می تواند به میزان کافی حاوی گلبولهای سفید آلوده برای مبتلا کردن گاوهای دیگر باشد. از اینرو آشکار می شود

انتقال بیماری توسط حشرات:

نقش حشرات در انتقال افقی ویروس لوکوز گاوی جدال بر انگیز است و در اکثر مطالعات مواد و روشهای کاملاً غیر واقعی بکار برده شده مانند تزریق ضمائم دهانی حشرات مختلف که بر روی خون آلوده به ویروس لوکوز گاوی تغذیه کرده بودند، با تولید جمعیت کنترل شده ای از حشرات که ابتدا بر روی گاو لوکوز مثبت تغذیه کرده و سپس بر روی گاو لوکوز منفی بع تغذیه خود ادامه داده بودند.

انتقال توسط دامپزشک و افرادیکه با دام سروکار دارند:

با توجه به اینکه ثابت شده که میزان بسیار کم خون(۰۰۵/۰ میلی لیتر) قادر به جمل تعداد کافی از گلبولهای سفید آلوده جهت آلوده کردن سایر حیوانات می باشد می توان نتیجه گرفت که روشهای گوناگون مدیریتی در گله که توسط دامپزشکان و یا کارگران دامداریها انجام می پذیرد

مایع منی و تلقیح مصنوعی:

بر اساس نتایج بدست آمده از تحقیقات گوناگون، امکان انتقال ویروس لوکوز گاوی از طریق مایع منی در زمان تلقیح مصنوعی وجود ندارد.

یکی از این تحقیقات زمانی در ایالات متحده صورت گرفت که مشخص شد که یک گله گاو نژاد جرزی از لحاظ سرمی نسبت به لوکوز گاوی منفی می باشد.

انتقال از مادر به جنین:

مشخص شده که امکان انتقال عمودی ویروس لوکوز گاوی از مادر به جنین وجود دارد. طی مطالعه ای با ایجاد عفونت تجربی در گوسفندها توسط ویروس لوکوز گاوی، انتقال عفونت از راه داهل جفتی در تعدادی از جنین ها امکان پذیر شد.

انتقال توسط معاینه رکتال:

استفاده از یک دستکش برای انجام معاینه گاوهای لوکوز مثبت که به دنبال آن معاینه گاوهای لوکوز منفی صورت پذیرد، ممکن است سبب انتشار افقی ویروس لوکوز گاوی گردد. اما نتایج بدست آمده از مطالعاتی که جهت بررسی این امکان صورت پذیرفته، مغایر با هم بوده اند.

انتقال از طریق شیر و آغوز:

لنفوسیت های داخل شیر نشانگر توانایی بالقوه شیر در انتقال ویروس و قطعاً از این لحاظ نمایانگر منبع ترشح کننده قابل ملاحظه ویروس می باشند. شاید یکی از مهمترین عواملی که در انتقال عمودی ویروس لوکوز گاوی نقش دارد، تغذیه گوساله‌ها با شیر یا آغوز آلوده باشد.

انتقال بین گونه ای:

گاو تنها گونه ای است که به صورت طبیعی آلوده می گردد، اگرچه گوسفند و بز می توانند به طریق تجربی آلوده شوند. عفونت از گوسفندی که به طریق تجربی آلوده شده به گوسفند دیگر انتقال پیدا نمی کند.

منبع عفونت:

در گاو منبع عفونت با ویروس به صورت دائمی می باشد، درمان خود به خودی تا کنون مشاهده نشده و ویروس در بین جمعیت گاوها حفظ شده است. ویروس در مرجله پنهان بدون تکثیر کردن در داخل لنفوسیت ها قرار دارد که سبب جلوگیری از مهار عفونت توسط پادتن ها می شود

فاکتورهای مخاطره ای حیوانات:

شیوع آلودگی بر پایه شیوع سرمی با افزایش سن در گاوهای شیری و گوشتی رابطه دارد. شیوع عفونت در بین گاوهای شیری که کمتر از ۱۷ تا۲۴ ماه سن دارند بسیار کمتر از گاوهای بالغ است و پس از سن ۲۴ ماهگی در زمانیکه تلیسه به گاوهای شیرده می پیوندد و در تماس نزدیک با گاوهای مسن تر قرار می گیرد

مقاومت و حساسیت ژنتیکی:

آلودگی با ویروس لوکوز گاوی مترادف با بیماری بالینی نمی باشد، اکثر حیواناتی که دچار عفونت می شوند، دچار بیماری بدخیم نمی گردند. همینکه آلودگی ایجاد شود، پاسخ متعاقب آن فقط با ایجاد پادتن یا با ایجاد پادتن به همراه لنفوسیتوز پایدار یا با ایجاد پادتن بعلاوه لنفوسارکوم با یا بدون ایجاد لنفوسیتوز پایدار، که توس آرایش ژنتیکی میزبان تعیین می شود.

حساسیت به سایر بیماریها:

نشان داده شده که ارتباطی بسیار مشخص مابین عفونت ویروس لوکوز گاوی و عفونت پایدار تریکوفیتون و روکزوم وجود دارد که اشاره بر امکان آسیب دیدگی سیستم ایمنی بدن در گاوهای آلوده به ویروس لوکوز گاوی دارد.

مکانیسم های ایمنی:

به دنبال ایجاد عفونت، در ابتدا یک پاسخ پایدار پادتنی در برابر پوشش گلیکوپروتئین gp51 و پروتئین هسته ای عمده p24 ویریون ویروس لوکوز گاوی تشکیل می شود. مدت زمان ایجاد عفونت تا تشکیل پادتن ها می تواند به بیش از ۱۴ هفته برسد.

فاکتورهای خطرساز محیطی و مدیریتی

وارد کردن حیوانات آلوده به داخل دامداری تأثیر بسزایی در شیوع متعاقب عفونت و بیماریهای درمانگاهی در گاوداری دارد. شیوع تازه بیماری لوکوز تقریباً همیشه از عواقب وارد کردن حیوانات آلوده به ویروس لوکوز گاوی در گله ها و محیط هایی است که در گذشته فاقد چنین عفونتی بودند.

فاکتورهای خطرسار پاتوژن:

ویروس لوکوز گاوی یک رتروویروس اگزوژن تیپ C می باشد که با ویروس لنفوسیت T انسان از تیپ I و II رابطه نزدیک دارد. این ویروس به میزان زیادی وابسته به سلول می باشد و در گروهی از لنفوسیت های B محیطی که در نتیجه عفونت تکثیر می یابند، باقی می ماند.

خرید با کلیه کارت های بانکی (دانلود فایل بلافاصله پس از خرید)

مقالات رشته پزشکی

 

 

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نه − یک =