بررسی تاثیر بیانی پس زمینه‌ها در نقاشی پرتره ایران

انگیزه‌ی اصلی من در انتخاب این موضوع، دیدن بسیاری نقاشی چهره نگاری در دورانهای مختلف هنری ایران بود. این مسئله، خود موجب پیگیری و دنباله روی من در‌این مسیر و‌توجه به‌پس زمینه‌های این آثار شد. این نکته که اساسا این پس زمینه‌ها چگونه ارتباطی با چهره یا پیکره و فضای کلی کار دارند و چگونه ساخته شده‌اند. البته دسته‌بندی تاریخی‌از مشخصات و واضحات، در دورانهای هنری و مکتبی نقاشی چهره نگاری در ایران است که شاید بدون این دسته بندی‌ها، مسیر بررسی موضوع این رساله به نتیجه‌ی مطلوب نمی‌رسید.

از مشکلات اصلی در روند این تحقیق، نبودن و یا کم بودن منابع نوشتاری بود که البته با مساعدت و یاری استاد بزرگوارم آقای مهدی محمدیان مرتفع گشت، که خود را موظف به قدردانی و تشکر از ایشان می‌دانم………

مطلب بررسی تاثیر بیانی پس زمینه‌ها در نقاشی پرتره ایران مشتمل بر   ۱۰۲  صفحه است، برای دیدن فهرست مطالب مقاله و جزئیات آن به اطلاعات اضافی زیر مراجعه فرمایید.

فهرست مطالب

پیشگفتار: ۲

مقدمه: ۳

فصل یک: ۴

تعاریف و پیشینه تاریخی …….. ۴

تعریف چهره نگاری (پرتره): ۵

تعریف پس زمینه (back ground): 7

پیشینه چهره نگاری در جهان: ۹

پیشینه چهره نگاری در ایران: ۱۳

پیشینه‌ی ایجاد بعد تصویری و تفکیک پس زمینه و پیش زمینه: ۱۸

بوجود آمدن اولین نقاشی‌های تک چهره در ایران: ۲۲

بوجود آمدن اولین پس زمینه‌ها در نقاشی ایران: ۲۶

فصل دو: ۳۴

سیر تحول چهره نگاری در ایران و معرفی هنرمندان در دوران‌های صفوی تامعاصر …….. ۳۴

سیر تحول چهره نگاری و معرفی هنرمندان صفوی تا معاصر: ۳۵

دوران افشاریه و زندیه: ۴۰

دوره‌ی قاجار (سلطنت فتحعلی شاه): ۴۳

سلطنت محمد شاه و ناصر الدین شاه: ۴۷

صنیع الملک: ۴۹

کمال الملک: ۵۱

دوران معاصر: ۵۳

چهره نگاری آکادمیک: ۵۳

چهره نگاری نوگرا: ۵۵

خیالی نگاری و شمایل نگاری: ۵۸

چهره نگاری شهدا: ۶۱

سیر تحول پس زمینه‌ها در چهره نگاری ایران: ۶۴

پس زمینه‌ها در نقاشی دوران صفوی: ۶۵

پس زمینه‌ها در چهره نگاری زند و قاجار: ۶۸

پس زمینه در چهره نگاری اواخر دوره قاجار و مکتب کمال الملک: ۷۲

پس زمینه در چهره نگاری نوگرا: ۷۴

پس زمینه در نقاشی خیالی نگاری و شمایل نگاری: ۷۷

پس زمینه در چهره نگاری شهدا: ۷۹

فصل سه: ۸۱

بررسی تحلیلی پس زمینه سازی در هر دوره …… ۸۱

در اینجا، به آوردن یک نمونه چهره نگاری قابل تحلیل به لحاظ پس زمینه از هر دوره کفایت می‌شود: ۸۲

اهداف هنرمندان در پس زمینه سازی: ۹۰

نتیجه گیری: ۹۴

فهرست منابع و ماخذ: ۹۶

فهرست تصاویر. ۹۸

خرید با کلیه کارت های بانکی (دانلود فایل بلافاصله پس از خرید)

روش تحقیق

.

خلاصه ای کوتاه از مقاله بررسی تاثیر بیانی پس زمینه‌ها در نقاشی پرتره ایران را در زیر می توانید ببینید.

مقدمه

بررسی تاثیر بیانی پس زمینه‌ها در نقاشی چهره نگاری در ایران موضوع پژوهشی این رساله است و اهمیت آن شاید در این نکته باشد که اساسا هنرمندان در دوره‌های مختلف چه تمهیدی برای پر کردن فضای منفی چهره یا پیکره اندیشیده‌اند و چگونه از پس ایجاد هماهنگی و هارمونی مابین پیکره و پس زمینه برآمده‌اند. این سوال که آیا هنرمندان در هر دوره تلاشی در جهت ایجاد ارتباط و هماهنگی میان پیکره و پس زمینه در اثر هنری خویش داشته‌اند؟ از سوالات بنیادی در این تحقیق است که البته از فرضیات این تحقیق نیز اسناد به همین مطلب بود.

تعریف چهره نگاری (پرتره):

شاید‌برای تعریف‌چنین اصطلاحی، چاره‌ای جز رجوع به دایره المعارف‌ها و کتاب‌های تخصصی هنر نباشد. اما لازم به ذکر است که این روند تاریخی در هر زمینه‌ای است که باعث ایجاد اصطلاحات می‌شود. برای مثال، اگر در روزگاری، نقاشی اقدام به ساختن چهره کسی نمی‌کرد، شاید چنین اصطلاحی نیز به وجود نمی‌آمد.

برای شروع ابتدا چند تعریف در دایره المعارف‌ها را می‌آورم:

در فرهنگ اصطلاحات هنری هنرهای تجسمی، تألیف محسن کرامتی، در مقابل واژه‌ی لاتین portrait نوشته شده است: «تک چهره، شبیه، تمثال، تصویر شبیه سازی شده‌ی انسان، از صورت، سر و سینه، سه چهارم قد و یا تمام قد».

تعریف پس زمینه (back ground):

برای هر چه بهتر روشن شدن مفهوم پس زمینه، بهتر آن است که واژه‌های مرتبط با این واژه، مثلا پیش زمینه، صفحه‌ی تصویر، تراز و فضای منفی، تعریف و روشن شوند. اما‌برای دریافت معنی اصطلاحی این واژه، ابتدا تعاریفی چند از کتب تخصصی هنر می‌آورم…….

در فرهنگ مصور هنرهای تجسمی تالیف پرویز مرزبان و حبیب معروف در مقابل واژه‌ی زمینه چنین آمده است:

«زمینه [در‌نقاشی]، پسینه (back ground) پس‌زمینه: اختصاصا به معنی دقیق‌تر زمینه‌ی پسین نقاشی، در مقابل پیش زمینه (for ground)» و در فرهنگ اصطلاحات هنرهای تجسمی تالیف محسن کرامتی چنین آمده است:

«نمای زمینه- پس‌زمینه- پشت صحنه یا دورترین بخش از یک منظره® back ground زمینه- مکان یا فضایی که موضوع یا مضمونی را در خود جای می‌دهد».

پیشینه چهره نگاری در ایران:

همگامی فرهنگ ایران، با تمام شاخه‌های هنری این مرز و بوم بر هیچ محققی پوشیده نیست. اما‌آنچه در‌تجزیه و‌تحلیل کارهای هنری‌ایران صورت می‌گیرد،‌عموما پرداختن به عوامل صوری جزئی این هنر بوده، فارغ از این نکته که خود این عوامل، از یک کلیت فرهنگی که حرکت دهنده‌ی اصلی هنر ایران است، ناشی می‌شوند.

هنگامی که نگارگر در بستر قدسی و سنت پرورش می‌یافت و آنچه می‌خواند و بدان می‌پرداخت، از‌فضایی ماورائی حکایت داشت، اثرش‌نیز دارای چنین ویژگی‌ای می‌شده است. چه‌بسا هنگامی که خالقان‌آثار هنری تصور می‌کنند نقوش ابداعی آنان منحصرا از اندیشه‌ی آنان سرچشمه گرفته است و هیچ شباهتی میان آنها و نقش‌های عالم خارج وجود ندارد، در همان حال وجود درونی آنها در اثر پیوستگی با مجموعه‌ی جهان به طور ناخودآگاه از طرح‌هایی که در عالم کبریا در اجزاء خرد جهان وجود دارد و از چشم غیر مسلح پوشیده است، الهام گیری می‌نماید.

این را هم بخوانید :  جذب جهانگردی - بررسی جاذبه های توريستی و موانع جذب جهانگردان به منطقه كليبر - پرشین مقاله

 بوجود آمدن اولین نقاشی‌های تک چهره در ایران:

«قرن ۹ هـ .ق مصادف‌با اتفاقات سیاسی و‌قومی است که منجر به تشکیل حکومت‌های متعددی می‌شود. بی شک یکی از همین شخصیت‌ها که باعث اعتلای فرهنگی این سده شده، میر علی شیر نوایی است. رابطه‌ی او با عارف بزرگ جامی و رابطه‌ی آنان با دوریشان نقشبندیه در خور ذکر و تعمق می‌باشد. نوایی محفل انسی تشکیل داده بود که برجسته‌ترین شخصیت‌های ادبی و هنری چون میر خواند (مورخ)، حسینی واعظ- کاشفی (ادیب)، سلطان علی مشهدی (خطاط)، بهزاد (نقاش) و یاری (مذهب) از اعضای اصلی آن بودند».

«از سویی به نظر می‌رسد که چهره سازی شخصیت، در سده‌ی نهم ابزار مشروعی برای جاودانه ساختن نام و نام آوری‌های شاهان شمرده می‌شده است».

بوجود آمدن اولین پس زمینه‌ها در نقاشی ایران:

هنر نقاشی در ایران قدیم، درگیری تنگاتنگ همیشگی با ادبیات و متن و علم داشته است. ما در مسیر جستجو، به تصاویری برخورد می‌کنیم که به منظوری در کتب مختلف تصویر شده‌اند. این تقریب نقاشی و تصویر سازی در هنر نقاشی ایرانی را نشان می‌دهد. تا آنجا که جداول حاوی متن و نوشته جزئی از ترکیب بندی تصاویر شده و یا ترکیب بندی را دستخوش تغییراتی کرده و رابطه‌ی تنگاتنگ با آن دارد. «سنت تصویر سازی کتاب از ایران ساسانی رایج گشت. نمونه‌ی درخشان آن را می‌توان در کتاب مذهبی «مانی» به نام «ارژنگ» یا «ارتنگ» بازیافت».

صنیع الملک:

از برجسته‌ترین هنرمندان عهد ناصری (۱۸۱۳/ ۱۲۲۹ ق- ۱۸۶۶/ ۱۲۸۳) بنیانگذار نخستین هنرکده و پیشگام هنر گرافیک در ایران به شمار می‌آید. می‌توان کار او را همچون‌پلی دانست که پیکر نگاری‌درباری را‌به نقاشی کمال‌الملک می‌پیوندد. در تهران، زیر نظر مهر علی آموزش دید. با ارائه پرده‌ای از چهره‌ی محمد شاه به جمع نقاشان دربار پیوست (۱۸۴۲/ ۱۲۵۸ ق).

دوران معاصر:

با‌جنبش مشروطیت و پیامدهای اجتماعی و فرهنگی آن، فصل دیگری در تاریخ نقاشی ایران گشوده‌شد. موج تجدد خواهی برخاسته از مشروطیت ادبیات را سخت تکان داد. تحول در نقاشی نیز اجتناب ناپذیر بود. اندیشه‌ی تجدد، که از غرب به ایران آمد، نه درست‌شناخته شد‌و نه‌در کل جامعه‌مقبول افتاد. بنابراین‌تاریخ ایران‌پس از مشروطیت در همه‌ی عرصه‌ها مشحون از کشاکش آشکار و نهان میان سنت و تجدد بوده است. تحول‌نقاشی سخت‌تحت تاثیر‌روند نوسازی عصر پهلوی قرار گرفت. در واقع سیاست متناقض الگو برداری از غرب و بازگشت به «افتخارات» گذشته‌ی ایران، نقاشی این دوران را از حرکت طبیعی و متناسب با شرایط درونی جامعه باز داشت.

چهره نگاری نوگرا:

تقریبا هفتاد سال پس از شروع جنبش مدرنیسم هنری در غرب، پژواک آن به ایران رسید. این در شرایطی بود که نقاشی ایران همچنان از مکتب‌های سنتی و منسوخ اروپایی و ایرانی مایه می‌گرفتند. گسترش دامنه جنگ جهانی دوم به ایران، رفتن رضا شاه، و برقراری مختصر آزادی‌های اجتماعی مجالی برای نوجویی هنری پدید آورد. تغییر وضع سیاسی و دگرگونی جو فرهنگی توام با آن که از ورود نیروهای متفقین [۱۳۲۰ ه. ش] ناشی‌شد، نمایانگر آغاز دوره‌ای جدید در‌نقاشی ایران بود. ایران ناگهان در‌معرض برخورد عقاید و‌ایدئولوژی‌های رنگارنگ قرار گرفت. روشنفکران با اشتیاق جویای راههای نو بودند، و با شوق بسیار به استقبال مفاهیم جدید می‌رفتند. پس دور از انتظار نیست اگر دهه ۱۳۲۰ عمدتا آثاری اقتباسی از الگوهای اروپایی پدید آورده باشد. هنرمندان از یافته‌های تازه لذت می‌بردند و از طیف امکانات جدید حاصل از این یافته‌ها متحیر می‌شدند.

خیالی نگاری و شمایل نگاری:

پرده نقاشی‌های بزرگ بر روی دیوارها یا بوم نقاشی با موضوعهای شهدای شیعه که امروزه از آنها به‌عنوان نقاشی‌بومی، بدوی، عامیانه یا قهوه خانه‌ای تعبیر می‌شود، نخستین بار در دوره قاجاریه پدید آمدند و برخلاف نظر بعضی از محققان ایرانی و غربی در اواخر دوره‌ی صفوی از آنها خبری نبود. این نقاشی‌ها در واقع حاصل و ثمره‌ی حدود یازده قرن تکوین تدریجی و تحول آداب سوگواری تشیع برشمرده می‌شدند.

حسین همدانی:

«حسین‌آقا همدانی از شاگردان با ذوق مرحوم مدبر بود که بعد از حسن اسماعیل‌زاده می‌توان او را از بهترین شاگردان استاد محمد مدبر دانست. حسین آقا همدانی دستش که گرم‌نقاشی شد، کمی راهش‌را از‌شیوه این‌نقاشی جدا کرد، یعنی‌افتاد به مدل‌سازی» (تصویر ۱۷-۲).

سیر تحول پس زمینه‌ها در چهره نگاری ایران:

گفتیم که در‌ایران، به‌مدد جسارت کمال الدین بهزاد، نقاشی تک چهره هویت و استقلال یافت و از آن به بعد به حرکت ممتد خویش در جریان هنر نقاشی ایرانی ادامه داد.

بهزاد، هنرمند باهوش و استعدادی بود که ترکیب بندی آثار خویش را کاملا عقلانی و آگاهانه طراحی می‌کرد. همین درایت و توانایی را می‌توان در تک چهره‌های نقاشی شده توسط وی نیز به روشنی دید. مثلا در تک چهره‌ی شیبک خان (تصویر ۱۲-۱)، این هنرمند بزرگ، طراحی رنگی و ترکیب بندی بسیار قوی را به کار برده است.

پس زمینه‌ها در نقاشی دوران صفوی:

گفتیم که در دوران صفوی با رواج چهره نگاری و استفاده از اسلوب خط به جای ترکیب بندی هنری و طراحی به جای رنگ مواجه هستیم. تک چهره‌های بسیاری از هنرمندان‌متعدد به جای مانده است که خود احتیاج به معرفی و شناساندن ویژگی‌های آن دارند.

با رواج این هنر چهره نگاری، شاید هنرمند برخورد قابل ملاحظه‌ای، ابتدا با فضای منفی پیکره داشت. پر واضح است که هنرمندان چهره نگار، تلاشی در جهت پر کردن فضای منفی پیکره و پس زمینه‌ی اثر خویش داشته‌اند. در ابتدا، استفاده از روش‌ها و اسلوب هنری سنتی نقاشی ایرانی، چون تشعیر و طلا اندازی، اولین روشی که در ذهن هنرمند، بدین منظور، نقش می‌بست. چنانچه در بسیاری از این آثار تک چهره، پس زمینه‌های تشعیر گونه دیده می‌شود (تصویر ۱-۲). هنرمندان گل و بوته‌هایی در پس زمینه‌ی پیکره به همراه رنگی عموما نخودی یا زرد کرم روشن استفاده می‌کردند

این را هم بخوانید :  جذب جهانگردی - بررسی جاذبه های توريستی و موانع جذب جهانگردان به منطقه كليبر - پرشین مقاله

پس زمینه‌ها در چهره نگاری زند و قاجار:

در دوران‌افشار و زند، در نتیجه‌ی تجربه‌های فرنگی سازی و بیشتر در زمان سلطنت فتح علی شاه قاجار با شکل گیری مکتبی به نام «مکتب پیکره نگاری درباری» (اواخر سده‌ی هجدهم/ دوازدهم هـ) روبرو‌هستیم. این نقاشی‌ها به‌سفارش شاه، و‌برای نشان دادن قدرت و شوکت وی به وجود می‌آمدند.

پس زمینه در چهره نگاری نوگرا:

نقاشی‌جدید در‌جریان تحولش‌از تقلید طبیعت‌بسیار فاصله گرفت. هنرمند نوگرا، بیشتر به تجربه‌ی ذهنی خویش باور دارد. ذهن باوری و به شکل‌های مختلف بروز می‌کند؛ گاه به انتزاع مطلق می‌رسد، گاه به تزیین صرف بدل می‌شود؛ و گاه نیز دنیایی غریب و خیالی را در برابر دیدگان ما قرار می‌دهد. چنین است که در اغلب نقاشی‌های جدید- همچون نگاره‌های قدیم- واقعیت فیزیکی اشیاء نفی می‌شود و فضا و زمان مفاهیمی انتزاعی‌اند. ندرتا اگر واقعیتی از زندگی عادی به تصویر درآمده باشد، چنان تلطیف شده است که به جلوه‌ای از دنیای قصه‌ها می‌ماند.

پس زمینه در نقاشی خیالی نگاری و شمایل نگاری:

نقاشی قهوه‌خانه در‌اصل نوعی‌نقاشی روایی‌است که از‌جریانی تاریخی حکایت می‌کند. داستانی که نقال آن را در قهوه خانه برای تماشاچیان خود بازگو می‌کرد. این خصوصیت روایی در آثار تک چهره، که بیشتر در غالب شمایل نگاری مطرح می‌شوند نیز، دیده می‌شود. بسیاری از این آثار که چهره‌های اولیای دین و شهدای دشت کربلا و واقعه‌ی عاشورا هستند، به گونه‌ای در ارتباط با این جریانات تاریخی و وقوع یافته، قرار‌گرفته‌اند. مثلا‌آنجا که حضرت ابوالفضل (ع) به‌تصویر کشیده شده‌اند، بر اسبی سپید و با دستانی پر از آب دیده می‌شوند (تصویر ۴۱-۲). پس زمینه‌ی آثار نیز حاوی عناصری است که بر جنبه‌ی روایتگری داستان اشاره دارد و در جهت تقویت آن است؛ تا بیننده هرچه بیشتر به فضای واقعه و درک و تجسم آن، نزدیکتر کنند. جوی آبی به نشان رود فرات، درختان نخل صحرای کربلا، خیمه‌های اهل بیت امام حسین و زنان و فرزندان آنان و دشمن که شمشیر به دست کمین کرده، از جمله عناصر موجود در پس زمینه هستند. و آنجا که صحبت از یتیم نوازی مولا علی (ع) می‌شود، کودکانی در‌آغوش ایشان جای می‌گیرند. مسجدی و درختان نخلی، خانه‌های کاهگلی به‌منظور فضا سازی کوفه و‌محیط زندگی حضرت علی (ع) در پس زمینه نقش می‌شوند.

پس زمینه در چهره نگاری شهدا:

در آثار چهره نگاری شهدای انقلاب و جنگ، هنرمندان تلاش داشتند تا توسط نقاشی، بتوانند چهره‌های ابدی آن شهدای بزرگ را، ثبت و ضبط کرده و به نسل‌های بعد انتقال‌دهند. در‌بیشتر این‌آثار، البته سبک و‌شیوه‌ی شخصی‌هنرمند، نیز‌بارز و مشخص است. گاه، شهید را در صحنه‌ی شکنجه‌ها و زندان‌ها به تصویر می‌کشیدند (تصویر ۴۳-۲) و فضای پس زمینه را فضای زندانی تاریک و نمور، بدون هیچ روزنه‌ی نوری انتخاب می‌کردند، تا فضای سختی و مصائب شهید را بنمایاند.

اهداف هنرمندان در پس زمینه سازی:

هنر‌نقاشی و‌به تبع آن، شاخه‌ی چهره‌نگاری، در هر دوره‌از دوران هنری ایران، دارای مشخصات‌و ویژگی‌های خاص‌بوده است. در‌هر دوره، به‌تبع مسائل‌سیاسی و‌اجتماعی که هنرمندان‌در ارتباط‌مستقیم با‌آن‌بودند، هنر چهره‌نگاری دستخوش‌تغییراتی می‌شده است. درگیری‌تنگاتنگ همیشگی‌هنرمندان، با‌دربار و پادشاهان، آنان را مجبور می‌کرد که در جهت‌رفع نیازهای دربار و خواست و سلیقه‌ی شاهان نقاشی کنند. سمت نقاشی باشی خاصه دربار، یکی از عواملی بود که حضور همیشگی هنرمندان در دوران پادشاهی، در دربار پادشاهان را موجه می‌کرد.

نتیجه گیری:

شاید تا‌پیش از‌دوران معاصر، بتوان گفت که در هنر چهره نگاری ایرانی، پس زمینه‌ها تاثیر بیانی روشن و موثری در اثر داشته‌اند و حذف کردن برخی از آنها از پشت چهره یا پیکره نیز، بسیار دشوار خواهد بود. به همین علت هماهنگی سبکی و تصویری پیکره با فضای پس زمینه است که می‌توان گفت در هر دوره با وجود نبودن عناصر و اجزای مفهوم گرا و نمادگونه، حذف کردن پس زمینه‌ها، کاری غیر ممکن به نظر می‌رسد. به گونه‌ای که پیکره و یا چهره، بدون پس زمینه‌ی آن، معلق، تهی و بی هویت شده و ذهن و دید ما را نه تنها به جهتی که باید سوق نمی‌دهند، بلکه از مسیر واقعی گمراه می‌کنند. در هر دوره، تا پیش از دوران معاصر، پس زمینه‌ها در جهت‌القای فضای مثالی، سلطنتی و سبکی، و به منظور اجرای هر چه بهتر مشخصات مکاتب مختلف هنری ایرانی ،‌شکل می‌گرفته‌اند . اجزاء و عناصر تصویری ، تقریبا هیچ مفهوم و معنی نماد گونه‌ای نداشته و تنها به علت تکرار شدن در آثار مکتب‌های مختلف، در پس زمینه حضور می‌یافتند. مثلا در مکتب پیکره نگاری درباری، که پیشتر صحبت شد، هیچ گاه عنصر پرده‌ی جمع شده و نرده‌ی ارسی، تکراری و خسته کننده نشده و در تمامی پس زمینه‌های آثار تکرار می‌شوند.

فهرست منابع و ماخذ:

  1. محسن کرامتی، فرهنگ اصطلاحات و واژگان هنرهای تجسمی (انگلیسی- فارسی)، چاپ اول، نشر چکامه، تهران ۱۳۷۰.
  2. سید ابوالقاسم سید صدر، دایره المعارف هنر، نوبت اول، نشر سیمای دانش، تهران ۱۳۸۳.
  3. دکتر محمد معین، فرهنگ فارسی (متوسط)، جلد اول (آ- خ)، نشر امیر کبیر، تهران ۱۳۶۰، چاپ چهارم.
  4. نرگس دلاوری، پایان نامه کارشناسی رشته نقاشی، بررسی سیر تحول پرتره، استاد راهنما مرتضی افشاری، شهریور ۱۳۸۴.
  5. پرویز‌مرزبان و‌حبیب معروف، فرهنگ مصور هنرهای تجسمی (انگلیسی- فارسی)، چاپ اول، نشر سروش، تهران ۱۳۶۵.
  6. روئین پاکباز، دایره المعارف هنر، فرهنگ معاصر، چاپ ششم، تهران ۱۳۸۶.
  7. دیوید فرند، کمپوزیسیون در‌نقاشی، ترجمه‌عزت الله نور‌پرور، چاپ اول، نشر دنیای نو، تهران ۱۳۸۵.

خرید با کلیه کارت های بانکی (دانلود فایل بلافاصله پس از خرید)

روش تحقیق

.

 

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

5 + 20 =