اکولوژیک فیزیولوژیک اپی فیت های اوندی

ر حال حاضر مناسب ترین و مهمترین عوامل محدود کننده غیر زنده بر رشد و عملکرد روش اپی فیت ها کمبود آب است که بررسی شده است، در حالی که دیگر فاکتورها مانند دسترسی به مواد غذایی یا تابش نور، در درجه دوم اهمیت قرار دارند. به هر حال این نشان داده شده که علم امروز ما در مورد بیولوژی اپی فیت ها هنوز در دو بعد تاکسونومیک و اکولوژیک خیلی محدود است.

این تحقیق دانشجویی اکولوژیک فیزیولوژیک اپی فیت های اوندی  مشتمل بر۳۴ صفحه است، برای دیدن فهرست مطالب مقاله و جزئیات آن به اطلاعات اضافی زیر مراجعه فرمایید.

فهرست مطالب

خلاصه : ۲

مقدمه : ۳

نسبت های آبی گیاه ۴

نسبتهای غذایی گیاه: ۱۲

فتوسنتز ، تبادل گاز و کسب کربن. ۲۱

مرگ و میر. ۲۷

نتایج و توصیه هایی برای بررسیهای آینده۳۰

خرید با کلیه کارت های بانکی (دانلود فایل بلافاصله پس از خرید)

روش تحقیق

.

خلاصه ای کوتاه از مقاله اکولوژیک فیزیولوژیک اپی فیت های اوندی را در زیر می توانید ببینید.

خلاصه :

امروزه علم اکولوژی فیزیولوژیک ، اپی فیت های آوندی را مورد بررسی قرار می دهد.

مقدمه :

۲۰۰۰۰ تا ۲۵۰۰۰ گونه اپی فیت آوندی (vascular epiphytes) تخمین زده شده است (Benzing 1990 ) ، که بیشتر در مناطق گرمسیری استوایی قرار دارند. اگر چه گونه های اپی فیت در خانواده ها و راسته های بزرگ سرخسها، و بازدانگان و نهاندانگان هستند، ولی تک لپه ای ها بیشترین نقش را دارند : حدود ۸۰% از کل اپی فیتها به این گروه تعلق دارند. (kress , 1989 ) .

نسبت های آبی گیاه

کمبود آب مهمترین عامل محدود کننده آبیوتیک (غیر زنده) در محیط زیست اپی فیت است. تفاوتها در چگونگی دسترسی به آب و مواد غذایی  ، بنزینگ (Benzing) را واداشت تا گروههای عملکردی یا شاهدی را تعیین کند مانند : اپی فیتها «منبع دائمی» (Continuously supplied) و «منبع ضربه ای» (pulse supplied ) ، (Continusly supplied ) و «منبع ضربه ای» (Pulse supplied ) ، ( Benzing 1990 ) .

نسبتهای غذایی گیاه:

بدون وجود ریشه در تماس با خاک، اپی فیتها دسترسی به آن چیزی که به مراتب مهمترین منبع غذایی گیاهان ریشه- خاکی، ندارند، منابع برای گیاهان اپی فیتیک ورودی های اتمسفری هستند(باران،  گردوغبار و مه)، مواد غذایی در گیاهان ریشه- خاکی طی تراوش یا تجزیه، تثبیت دی نیتروژن و در مفهوم پایین تر باقیمانده حیوانات مانند مواد معدنی و آلی وارد آنها می شوند (Benzing 1990) جاروب کننده های غذایی در اپی فیتها با ساختارهای مورفولوژیک غیرعادی اما بیشتر اینها (فیتوتلماتا (phytotelmata) بوسیله تله های کوچک برگی، کرکهای بروملیاد)       می تواند باعث بالا بردن آب جذبی شوند. حیوانات همکاری کننده با اپی فیتها که بیشتر مورچه ها هستند (stuntzetal 2001).

فتوسنتز ، تبادل گاز و کسب کربن

انتظار می رود که در اپی فیت های آوندی، کسب کربن در برگ، بطور چشمگیری ، هم به وسیله کم بودن میزان عناصر غذایی برگ ( که با کم بودن ظرفیت فتوسنتزی مرتبط می باشد) و هم به وسیله زیاد بودن ذخیره آب (که منجر به کاهش در انتقال یا هدایت برگی یا حتی انسداد کامل روزنه می شود، محدود شود.

مرگ و میر

فشار حاصل از آب، کمبود عناصر غذایی یا PFD پایین یا بیش از حد، احتمالاً منجر به کاهش میزان تبادل CO2 ،کاهش رشد گیاهی و باروری پایین می شود.

این مسئله که آیا محدود کردن فشار، نتیجه زیادی بر روی ترکیب گیاهان دارد به شدت رقابت بستگی دارد.

نتایج و توصیه هایی برای بررسیهای آینده

این بررسی نشان داده است که درک معمول از بیولوژی اپی فیت، تا حدی زیادی به یک طرف منحرف شده است. اولاً یک انحراف، تاکسونومیک قوی وجود دارد، و بیشتر تحقیقات انجام شده بر روی فیزیولوژی اپی فیت ها، بر روی تعدادی کمی از گروهها به ویژه bromeliacls و جنس clusia و به میزان کمتر orchid ها ، متمرکز شده اند.

خرید با کلیه کارت های بانکی (دانلود فایل بلافاصله پس از خرید)

روش تحقیق

.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

پانزده − 12 =