نظام های سیاسی اجتماعی

نظام های سیاسی اجتماعیReviewed by پرشین مقاله on Jul 11Rating: ۴.۵نظام های سیاسی اجتماعی نظام های سیاسی اجتماعی مشتمل به ۱۰۲صفحه می باشد. برای خرید مقاله نظام های سیاسی اجتماعی اقدام نمایید.
سفارش تحقیق
http://telegram.me/pmaghale

نظام های سیاسی برحسب معیارهای مختلفی قابل تقسیم بندی هستند. ارسطو به موضوع طبقه بندی انواع حکومت علاقۀ خاصی داشت . در این کار وی بر دو محور تکیه می کرد: یکی معیار شمار حکام و گروه حاکمه و دوم ویژگیهای اخلاقی نظام ها

مطلب   نظام های سیاسی اجتماعی  مشتمل ۱۰۲صفحه است، برای دیدن فهرست مطالب مقاله و جزئیات آن به اطلاعات اضافی زیر مراجعه فرمایید.

فهرست

طبقه بندی نظام های سیاسی۲

اشکال عمومی۷

دموکراسی۷

دموکراسی اجتماعی۱۱

شبه دموکراسیها ۱۳

اقتدارطلبی۱۵

توتالیتریسم۱۸

دولت انداموار( کورپوراتیسم ) ۲۰

اشکال خاص۲۲

دولت محافظه کار. ۲۲

دولت لیبرال۲۳

دولت دموکراتیک اولیه۲۵

دولت رفاهی و دموکراسی اجتماعی۲۶

دولت نئولیبرال. ۲۷

دولت فاشیست۲۸

دولت کمونیستی۲۹

موضوعات و مفاهیم اساسی در دانش سیاسی۳۲

دولت۳۳

حاکمیّت۳۴

سیاست۳۵

حکومت۳۶

ملت۳۷

قدرت۳۹

قدرت دولتی وسلطۀ اجتماعی۴۴

منازعۀ قدرت۴۴

اقتدار. ۴۷

مشروعیت۴۸

نفوذ سیاسی۵۰

مرزهای دانش سیاسی۵۱

فلسفۀ سیاسی۵۲

انسانشناسی سیاسی۵۴

روانشناسی سیاسی۵۶

جامعه شناسی سیاسی۵۸

اقتصاد سیاسی۵۹

جمعیت شناسی سیاسی۶۰

ژئوپولیتیک و جغرافیای سیاسی۶۱

زیست شناسی سیاسی۶۳

عملکرد دموکراسی : احزاب و انتخابات۶۴

مشارکت سیاسی۶۴

گروه های ذی نفع و ذی نفوذ. ۶۸

احزاب سیاسی۷۰

نظام های حزبی۷۶

نظام های انتخاباتی۸۲

انتخابات غیرمستقیم۸۷

مبارزات انتخاباتی۸۸

نظارت بر انتخابات۹۱

معرفی و گزینش نامزدهای انتخاباتی۹۲

افکار عمومی۹۶

خلاصه ای کوتاه از مقاله نظام های سیاسی اجتماعی را در زیر می توانید ببینید.

دموکراسی

دموکراسی قرن بیستم حاصل لیبرالیسم قرن نوزدهم است ؛ البته لیبرالیسم قرن نوزدهم خود ریشه در افکار هیوم ، میل و روسو دارد.

دموکراسی اجتماعی

دموکراسی اجتماعی ، آن نوع از دموکراسی است که بر تأمین رفاه اجتماعی و ایجاد دولت رفاهی و توزیع ثروت درجامعه به وسیلۀ دولت تأکید می گذارد.

شبه دموکراسیها

شبه دموکراسیها در کشورهای درحال توسعه پدید آمده اند. در این نوع  نظام ها زندگی سیاسی نه کاملاً دموکراتیک ونه کاملاً توتالیتر است.

اقتدارطلبی

دراقتدار طلبی به عنوان نظام سیاسی حکام خواست های خود رادر قالب تصمیمات سیاسی از بالا بر مردم تحمیل می کنند.

توتالیتریسم

نظام های توتالیتر نظام هایی هستند که برطبق ایدئولوژی فراگیری در همۀ حوزه های زندگی فرد و جامعه دخالت می کنند و می کوشند آن ایدئولوژی را بر واقعیت تحمیل کنند

دولت انداموار( کورپوراتیسم )

ایدئولوژی دولت انداموار در آغاز به معنای شیوۀ سازماندهی میان دولت و گروههای اجتماعی در نظام های فاشیستی و اقتدارطلب به کار می رفت

دولت محافظه کار

سیاست و حکومت محافظه کارانه برحسب شرایط تاریخی اشکال و معانی مختلفی داشته است. مفهوم کلاسیک آن را باید در ساختار دولتی جست که پس از زوال دولت های مطلقه در اروپا بر پایۀ قدرت طبقات بالای زمیندار و تاجر پیشه پیدا شد

دولت لیبرال

لیبرالیسم به معنایی که درمورد احزاب و رژیم های سیاسی به کار می رود، به مفهوم واگذاری حداکثر ممکن امور اقتصادی و اجتماعی به بخش خصوصی است.

دولت دموکراتیک اولیه

در اروپا پس از انقلابهای ۱۸۴۸ و بروز بحران مشارکت سیاسی معلوم شد که رژیم های لیبرال سرمایه دارانه نمی توانند به صورت گذشته ادامه یابند.

دولت رفاهی و دموکراسی اجتماعی

دولت رفاهی رایج ترین شکل دولت مدرن است که در واکنش به بحرانهای سرمایه داری شکل گرفته است

دولت نئولیبرال

نئولیبرالیسم ، نگرش محافظه کارانۀ جدیدی است که با رجوع به نظام بازار آزاد به مخالفت با ساختار دولت رفاهی برخاسته است.

دولت فاشیست

فاشیسم به عنوان دولت شکل رادیکال شده محافظه کاری است و در شرایط تاریخی خاصی پدید می آید و پایگاههای اجتماعی و اقتصادی خاص خود را دارد.

دولت کمونیستی

کمونیسم دولتی به عنوان ساختارسیاسی نخستین بار پس از انقلاب ۱۹۱۷ در روسیه پدیدار شد و خود را به عنوان دیکتاتوری پرولتاریا یا دولت طبقۀ کارگر توصیف نمود.

دولت

دولت عالی ترین مظهر رابطۀ قدرت و حاکمیّتی است که درهمۀ جوامع وجود داشته است. دراینجا مفهوم دولت را به معنایی گسترده تر از نهادهای قانونگذاری و اجرایی حکومت به کار می بریم .مهمترین وجه حاکمیّت دولت ، وضع و اجرای قوانین در جامعه است. قدرت ، منبع مورد استفادۀ دولت ؛

حاکمیّت

حاکمیّت در نظریۀ حقوقی و سیاسی کلاسیک به معنی عالی ترین اقتدار در دولت است که ممکن است دریک فرد ( پادشاه مطلقه ) و یا در مجمعی از افراد     (مثلاً پارلمان ) تجلی یابد.

سیاست 

سیاست عموماً به مفهوم عمل اخذ تصمیم و اجرای آن برای کل جامعه است . پس در سیاست عمل ، عامل و موضوع عمل وجود دارد. عامل عمل سیاست حکومت و یا نهادهای تصمیم گیری و اجرایی دولت هستند

حکومت

حکومت هم به معنی عمل حکم راندن و هم به معنی مجموعه نهادهای مجری احکام به کار می رود و از این رو نسبت به مفهوم انتزاعی تر دولت ، مفهومی  عینی تر است .

ملت

دولت ملی مهم ترین واحد زندگی سیاسی در جهان مدرن است . درگذشته امپراطوریها ، قبائل و دولت شهرها واحدهای عمدۀ زندگی سیاسی بودند ، اما ملت در مقایسه با مفاهیمی چون شهر و قبیله به عنوان واحد زندگی سیاسی ، مفهومی پیچیده تر است و درخصوص عناصر تشکیل دهندۀ آن اختلاف نظر وجود دارد .

قدرت

قدرت مجموعه منابع و ابزارهای اجبارآمیز و غیراجبارآمیزی است که حکومت ها برای انجام کارویژه های خود از آنها بهره مندند و آنها را به کار می برند

قدرت دولتی وسلطۀ اجتماعی

قدرت دولتی نوع منحصر به فردی است ، زیرا اگرچه قدرت در همۀ نقاط جامعه ، ذره وار پراکنده است و درساختار خانواده ، گروهها و نهادهای دیگر نیز یافت می شود

منازعۀ قدرت

منازعه بر سر تصرف قدرت سیاسی یکی از وجوه اساسی زندگی سیاسی به شمار می رود

اقتدار

اقتدار، قدرت مشروع ، قانونی و مقبولی است که می باید در شرایط مقتضی مورد اطاعت و فرمانبرداری قرار گیرد ؛ در اقتدار ، توجیه و استدلالی نهفته است که آن را از شکل قدرت عریان خارج می سازد و برای موضوع قدرت پذیرفتنی می کند .

مشروعیت

مفهوم اقتدار با مفهوم مشروعیت ، چنانکه دیدیم رابطۀ نزدیکی دارد. مشروعیت نه صرفاً به قانونیت دولت از نظر حقوقی ، بلکه به پذیرش اجتماعی آن از جانب اتباع مربوط می شود.

نفوذ سیاسی

نفوذ مفهومی ضعیف تر ودرعین حال گسترده تر از مفهوم قدرت و اقتدار سیاسی است . در جوامع امروز گروههای اجتماعی ، انجمن ها و اتحادیه ها ، رسانه های گروهی ، نهادهای مذهبی ، شخصیت های علمی ، افراد و خانواده های ثروتمند و غیره دارای نفوذ هستند ، هرچند قدرت سیاسی ندارند ؛

مرزهای دانش سیاسی

دانش سیاسی که موضوع اصلی آن دولت است ، مرزهای مشترک و گاه مبهمی با دیگر شاخه های علوم اجتماعی دارد

فلسفۀ سیاسی

فلسفۀ سیاسی نه به مفهوم تاریخ اندیشه های سیاسی ، بلکه به معنای اندیشیدن به سیاست به شیوه ای فلسفی ، به فهم وتوضیح ماهیت و سرشت حکم و امریت ، اطاعت و تبعیت ، ضرورت و غایت جامعه ودولت ، دلایل وجود دولت وبهترین شیوۀ ساماندهی به زندگی سیاسی انسان به منظور تأمین غایات اساسی حیات یعنی عدالت ، برابری و آزادی علاقه مند است .

انسانشناسی سیاسی

این شاخه به عنوان حوزۀ دانشی که میان انسانشناسی فرهنگی و علم سیاست تشکیل شده است ، با برخی از عمیق ترین مسائل سیاسی درجوامع ابتدایی و پیشرفته سروکار دارد.

روانشناسی سیاسی

موضوع روانشناسی سیاسی بررسی تأثیر شخصیت افراد بر سیاست است. بویژه اهمیت روانشناسی در تصمیم گیریهای سیاسی مورد توجه بوده است

جامعه شناسی سیاسی

موضوع جامعه شناسی سیاسی بررسی روابط میان ساختارهای اجتماعی و حوزۀ زندگی سیاسی است

اقتصاد سیاسی

موضوع اقتصاد سیاسی به مفهوم جدید بررسی مسائلی است که مورد علاقۀ علم سیاست و علم اقتصاد هر دو هست .

جمعیت شناسی سیاسی

جمعیت شناسی سیاسی به عنوان شاخه ای بین رشته ای به بررسی تبعات سیاسی تحولات جمعیتی ، عوامل سیاسی آن تحولات و سیاست های جمعیتی دولت می پردازد .

ژئوپولیتیک و جغرافیای سیاسی

موضوع ژئوپولیتیک مطالعۀ مبانی جغرافیایی قدرت دولت هاست. نقش ویژگیهای سرزمینی ، آب وهوا ، منابع طبیعی ، موقعیت جغرافیایی ، ویژگیهای جمعیتی و خصوصیات فرهنگی برشکل و عملکرد نظام سیاسی مورد بحث این شاخه از دانش سیاسی است .

زیست شناسی سیاسی

دراین نگرش و روش نسبتاً جدیدی که برای مطالعۀ زندگی و کردارهای سیاسی پیدا شده است ، از مفاهیم و روش های پژوهشی زیست شناسی بهره برداری می شود.

عملکرد دموکراسی : احزاب و انتخابات

اگر بپذیریم که دموکراسی در عمل به معنای مشارکت و رضایت سیاسی شماری از گروهها و منافع سازمان یافته به منظور تصرف قدرت سیاسی وادارۀ کشور برحسب سیاست ها و مواضع هریک از آن گروه هاست،

مشارکت سیاسی

مشارکت مردم در سیاست به هرشکل معناداری برای تحقق دموکراسی لازم است ، هرچند کافی نیست

گروه های ذی نفع و ذی نفوذ

یکی از مجاری مشارکت سازمان یافته در دموکراسی ها گروه های ذی نفوذ هستند .

احزاب سیاسی

حزب مهم ترین سازمان سیاسی در دموکراسی های معاصر است. به نظر بسیاری از صاحب نظران دموکراسی در نهایت چیزی جز رقابت حزبی نیست .

نظام های حزبی

مجموعه احزابی که در انتخابات مشارکت می کنند و به پارلمان راه می یابند ودولت را دردست می گیرند ، نظام حزبی یک کشور به شمار می رود

نظام های انتخاباتی

نظام انتخاباتی ، نظامی است که آراء را به مناصب و پست های سیاسی تبدیل می کند. مهم ترین ابعاد مبحث نظام های انتخاباتی عبارتند از : فرمول انتخابی نظام اکثریت ساده ، اکثریت مطلق ، نمایندگی تناسبی

انتخابات غیرمستقیم

دربرخی کشورها قوۀ مجریه و یا بخشی از قوۀ مقننه ( مجلس دوم ) به وسیلۀ نمایندگان منتخب مردم در پارلمان و یا کالج های انتخاباتی ، گزینش و منصوب     می شوند، یعنی مستقیماً به وسیلۀ مردم انتخاب نمی شوند

مبارزات انتخاباتی

مبارزۀ انتخاباتی مجموعۀ فعالیتهای ترغیبی در دوران پیش از رأی گیری و انتخابات توسط نامزدهای انتخاباتی است که از طرق گوناگون صورت می گیرد و هزینه هایی دربر دارد و نیز قوانینی برای اعمال نظارت بر آنها معمولاً وضع         می شود.

نظارت بر انتخابات

نظارت بر انتخابات به منظور تضمین صحت آن ، درهمۀ دموکراسی ها رایج است .نظارت معمولاً به وسیلۀ مقامات داخلی صورت می گیرد، اما نظارت  بین المللی هم اخیراً گسترش یافته است .

معرفی و گزینش نامزدهای انتخاباتی

احزاب سیاسی در طی فرایندهای پیچیده ای دربارۀ کسانی که به عنوان نامزدهای انتخاباتی مورد نظر آن ها گزینش می شوند ، تصمیم می گیرند

افکار عمومی

انتخابات در دموکراسی های امروز درحقیقت مهم ترین وسیلۀ انعکاس افکار عمومی و خواست ها و ترجیحات مردم است.

سفارش تحقیق
http://telegram.me/pmaghale

ارسال یک پاسخ