عبودیت

عبودیتReviewed by پرشین مقاله on Feb 19Rating: ۳.۰عبودیتعبودیت مشتمل به ۲۶ صفحه می باشد. برای خرید مقاله عبودیت اقدام نمایید.
سفارش تحقیق
http://telegram.me/pmaghale

عبودیت کمال کمالات است و همه کمالات انسانی در این جهت است که آدمی به عبودیت حق و اصل شود و در مدارج و مراتب آن بالا رود . هیچ کمالی مانند عبودیت آدمی را به مقامی که شایسته آن است نمی رساند و آنچه به آدمی ، هویت انسانی می دهد ، گام زدن در مسیر عبودیت الهی و ربوبی شدن در پرتو فروغ بندگی است . عبادت حقیقت انسان را ظاهر می سازد و روح را پاک و کسب سعادت می کند و اطاعت خداوند در جاودانگی انسان بسیار موثر است . عبودیت بستر کسب همه ی کمالات است . عبادت واقعی عبادتی است که صرفا به نیت تقرب به خدا و توجه به حضور او صورت می گیرد .

مطلب عبودیت مشتمل بر ۲۶  صفحه است، برای دیدن فهرست مطالب مقاله و جزئیات آن به اطلاعات اضافی زیر مراجعه فرمایید.

فهرست مطالب

عبودیت… ۲

چکیده ۲

مقدمه ی تئوری در مورد عبودیت… ۲

مفهوم و جایگاه عبودیت… ۲

عبودیت : اصلی ترین دعوت انبیا ۳

عبودیت بستر کسب همه ی کمالات… ۵

روح عبادت… ۱۲

نقش اطاعت و بندگی در ارتباط با خدا ۱۴

نقش اطاعت خداوند در جاودانگی انسان.. ۱۵

عبادت روح را پاک و کسب سعادت می کند.. ۱۶

عشق در پرستش….. ۱۸

عبادت و مدیتیشن.. ۱۸

شرایط عبادت… ۱۹

مراتب عبادت… ۲۱

مدیتیشن طبیعی… ۲۱

عشق و عبادت… ۲۳

نتیجه گیری : ۲۵

منابع: ۲۶

.

خلاصه ای کوتاه از مقاله عبودیت را در زیر می توانید ببینید.

چکیده

عبودیت کمال کمالات است و همه کمالات انسانی در این جهت است که آدمی به عبودیت حق و اصل شود و در مدارج و مراتب آن بالا رود . هیچ کمالی مانند عبودیت آدمی را به مقامی که شایسته آن است نمی رساند و آنچه به آدمی ، هویت انسانی می دهد ، گام زدن در مسیر عبودیت الهی و ربوبی شدن در پرتو فروغ بندگی است . عبادت حقیقت انسان را ظاهر می سازد و روح را پاک و کسب سعادت می کند و اطاعت خداوند در جاودانگی انسان بسیار موثر است . عبودیت بستر کسب همه ی کمالات است . عبادت واقعی عبادتی است که صرفا به نیت تقرب به خدا و توجه به حضور او صورت می گیرد .

مفهوم و جایگاه عبودیت

عبودیت کمال کمالات است و همه ی کمالات انسانی در این جهت است که آدمی به عبودیت حق و اصل شود و در مدارج و مراتب آن بالا رود .

“ عبودیت ”  تسلیم حق بودن و گردن نهادن به خواست الهی است ، یعنی “ عبد ”  جز رضای حق نخواهد و در برابر او در ذلِت  و اطاعت مطلق باشد که اصل عبودیت ، خضوع و تذلِل است . از همین رو عرب به شتر رام و مطیع “  ‏‎‏‍‎بَعِیرٌ مُعَبـًّدٌ ”  و به راهی که اثر کوبیده شدن و کثرت رفت و آمد هموار باشد “ طَرِیقٌ مُعَبَّدٌ ” گوید . “  عبادت ”  اطاعت توأم با خضوع و کرنش و فروتنی است و “ تَعَبُّد ” به معنای تنسِک است . “ عَبَدَهُ ”  یعنی او را پرستید و “ عَبَدَِبِهِ  ” یعنی ملازم او شد و از وی فاصله نگرفت و “ عَبْد ” مملوک است ، برده است ، آزاد نیست . بنابراین عبد در برابر مولا ، وجودی برای خویش قائل نیست ، ملازم مولاست و از وی فاصله نمی گیرد ، آزادی و استقلال را از خود سلب می کند و در برابر مولای خویش هیچ گونه خلاف و تعدِی نمی کند ، مطیع اوست و به اراده و خواست او عمل می کند .

عبودیت : اصلی ترین دعوت انبیا

تا زمانی که بت پروری و بت پرستی وجود دارد ، تا زمانی که آدمی اسیر کرنش در برابر غیر خدا و پرستش امور موهوم است ، بستر عبودیت الله و کمال حاصل از آن برای انسان فراهم نمی شود .

عبودیت بستر کسب همه ی کمالات

عبودیت حقیقی ، یعنی عبودیتی که انسان را در ظاهر و باطن در مقام بندگی حق راه می برد ، بستر کسب همه ی کمالات انسانی است و پیامبر اکرم ( ص ) نیز به سبب عبودیت خویش به مقام رسالت نایل شد .

نقش اطاعت و بندگی در ارتباط با خدا

از جمله احادیثی که می توان از آن جهت اثبات ارتباط و تقِرب کامل به خداوند استفاده کرد ، حدیثی است که مرحوم ابن فهد حلی ، یکی از علمای بزرگ شیعه ، آن را در کتاب عده الداعی از طریق رسول خدا نقل کرده است که خداوند فرمود :

ای فرزند آدم ، من بی نیازی هستم که نیازمند نمی شوم ، مرا در آنچه بدان امر کرده ام اطاعت کن تا تو را بی نیاز کنم که نیازمند نشوی ، ای فرزند آدم ، من زنده ای هستم که نمی میرم ، مرا در آنچه امر کرده ام اطاعت کن تا تو را زندگی یی  بخشم که نمیری ، ای فرزند آدم ، من به هر چه بخواهم ، می گویم “ باش ” پس می شود ، مرا در آنچه امر کرده ام اطاعت کن تا تو را چنین سازم که به هر چه بخواهی ، بگویی “ باش ” پس بشود .

عشق و عبادت

سخن دراین است که آدمی شیفته و شیدای جمال و کمال است ، و چون نخستین چیزی را که به آن متوجه می شود و آنرا در می یابد ذات خودش است و ذاتش هم به واسطه ی پاکی گوهری و تجرد ذاتی تا حدی بر جمال و کمال آراسته است . پس به طبع خویش ، خود خواه است و دارای “ حب ذات ” ، و شیفته ی آن گوهر پاک .

نتیجه گیری :

عبودیت کمال کمالات است ، چنین کمالی آدمی را با حقیقت خویش آشنا و همراه می کند . عبودیت حقیقی ، یعنی عبودیتی که انسان را در ظاهر و باطن در مقام بندگی حق راه می برد .

عبودیت بستر کسب همه ی کمالات است . آنچه به آدمی ، هویت انسانی می دهد ، گام زدن در مسیر عبودیت الهی و ربوبی شدن در پرتو فروغ بندگی است و راه سعادت آدمی در عبودیت الله است . بالاترین مرتبه ی عبادت ، عبادت کسانی است که خدای سبحان را از سر شکرگزاری عبادت نمایند . عبادت بی فهم و کور موجب ترقی و رشد آدمی و کسب کمالات انسانی نمی شود و آن عبادتی آدمی را به عبودیت حق می رساند که از هر گونه نسبت و ارتباط پست و آلوده و نفسانی به دور باشد .

منابع:

منبع ( ۱ ) : نام کتاب : طایر فرخ پی ( کمالات انسانی در نهج البلاغه )

مولف : مصطفی دلشاد تهرانی – صفحات ۱۹۷-۱۸۱

منبع ( ۲ ) : کتاب مبانی اخلاق اسلامی – مولف : مجید رشید پور – صفحات ۱۸۶- ۱۸۵

منبع ( ۳) : کتاب به سوی خود سازی – مولف استاد محمد تقی مصباح یزدی – صفحات ۱۸۷-۱۸۶ و ۱۸۴-۱۸۳ و ۱۰۳-۱۰۲

منبع ( ۴ ) : کتاب فلسفه ی آفرینش انسان و سعادت واقعی او – مولف : راغب اصفهانی – ترجمه و نگارش : استاد زین العابدین قربانی – صفحات ۱۷۳-۱۷۱

منبع ( ۵ ) : کتاب عرفان نظری – تحقیقی در سیر تکاملی و اصول و مسائل تصوف – مولف : دکتر سید یحیی ثیربی – صفحه ی ۵۱

منبع ( ۶ ) : کتاب راه کمال – مولف : دکتر بهرام الهی – صفحات ۱۸۶-۱۸۳ و ۱۸۹-۱۸۷

منبع ( ۷ ) : کتاب زنده ی عشق – مولف : استاد محمود شهابی – صفحات ۱۶-۱۴ و ۸۸-۸۷   .

.

 

سفارش تحقیق
http://telegram.me/pmaghale

ارسال یک پاسخ