خانقاه (خانگاه)

خانقاه (خانگاه)Reviewed by Admin on Aug 1Rating:
سفارش تحقیق
http://telegram.me/pmaghale

خانقاه یا خاﻧﮥ گاه یعنی خانۀ وقت، حال و حضور. گاه، آن لحظۀ واقعی است که انسان ﻣﻰبایستی دائم در مراقبه و حضور و حفظ آن باشد، هم ظاهراً و هم باطناً، تا هر«آن» از این حیات حقیقی، مصروف ولگردیها و آوارگیهای ﺑﻰمصرف جهان مادّی نشود و سرانجام درهای آسمانِ علم و عشق و هستی بر روی سالک حقیقیِ راه باز گردد.

این مقاله دانشجویی مشتمل بر ۱۲ صفحه است ، برای دیدن فهرست مطالب مقاله و جزئیات آن به اطلاعات اضافی زیر مراجعه فرمایید

فهرست مطالب

مقدمه. ۲

خانگاه ۳

فلسفه وجودی خانقاه ۴

آداب خانقاه ۵

سیر تاریخی خانقاه ۵

موسیقی خانقاه ۸

خانقاه در ایران. ۹

منطقه خراسان. ۹

منطقه فارس.. ۱۱

منطقه یزد ۱۱

منطقه کرمان. ۱۲

منابع. ۱۲






 

.

خانگاه

 واژه خانقاه در اکثر کتاب های فرهنگ به صورت خانگاه، خانه گاه، خوانگاه و … ضبط شده است و اکثر فرهنگ نویسان خانقاه را مکانی برای اقامت درویشان و صوفیان دانسته اند.

فلسفه وجودی خانقاه
بیش از ورود به بحث تاریخ خانقاه و کانونهای خانقاهی و مراکز تجمع صوفیان، لازم است برایتقریب ذهن، به مطلب کوتاهی درباره چگونگی پیدایش و ظهور مسللک تصوف و سیر آن در بین مسلمانان اشاره کرده، سپس به شناخت و تعریف موضوع اصلی بپردازیم.

آداب خانقاه
خانقاه آداب و شرایط خاص خود را دارد. معیارهای اجتماع آنجا اعتباری ندارند و رنگهای دنیای بیرون در یکپارچگی محیط خانقاه همه نقش برآبند.

سیر تاریخی خانقاه
تصوف و عرفان اسلامى داراى ابعاد متعددى است که یکى از آنها، جهت تربیتى و پرورشى تصوف است. عارفان مسلمان براى تربیت جان ها و وصول آنها به اعلا ذروه حقیقت و عرفان یعنى توحید از طریق تعلیم مبانى شریعت و اصول طریقت، مکان هاى خاصى را بنا کردند.

 موسیقی خانقاه
پس از ظهور شیخ نجم الدین کبرى‌ ضرورت تشکیل پایگاههایى‌ براى اجتماع ، ارشاد فقرا و اتخاذ تصمیمات اساسى‌ ، در میان متصّوفه ، هر چه بیشتر احساس شد . چنین الزامى‌ در روزگار حاضر به ایجاد دهها فرقه و سلسله  درویشى‌ انجامیده است که هر کدام جدا از آداب و رفتار ویژه  خود ، از انواع موسیقى‌ متفاوت و ویژه بهره مى‌برند .

خانقاه در ایران
خانقاه (خانگاه) محلی است که درویشان و مرشدان در آن سکونت کنند و رسوم و آداب تصوف را اجرا نمایند و نیز خانه ای را گویند که درویشان و مشایخ در آن به سر برند و عبادت کنند.

منطقه فارس
اولین خانقاه ها در شیراز و پیرامون آن از قرن چهارم بنا گردید. در شیرازنامه زرکوب که در اوایل سده هشتم نگاشته شده، آمده است ۳۴ خانقاه در شیراز وجود داشته است. در سده های ششم و هفتم در شیراز صوفیان زیادی زندگی می کردند و تاثیر آنها چنان بود که بعضی از دولتمردان، علاقه به سیر و سلوک نموده، ترک مقام نمودند و در سلک درویشان و خرقه پوشان در آمدند

منطقه کرمان
پیدایش خانقاه و مسلک سیر و سلوک از گذشته های دور در کرمان وجود داشته و گروهی از ساکنین کرمان و توابع آن به روش تصوف زندگی می کردند.

منابع:
فصلنامه هفت آسمان، شماره ۳۵، نوشته مرتضى کربلایى

 

.

سفارش تحقیق
http://telegram.me/pmaghale

ارسال یک پاسخ