تفکر اشاعره در قرن ۵ و ۶

تفکر اشاعره در قرن ۵ و ۶Reviewed by پرشین مقاله on Jul 10Rating: ۴.۰تفکر اشاعره در قرن ۵ و ۶تفکر اشاعره در قرن ۵ و ۶ مشتمل به ۶۴ صفحه می باشد. برای خرید مقاله تفکر اشاعره در قرن ۵ و ۶ اقدام نمایید.
سفارش تحقیق
http://telegram.me/pmaghale

پیروان ابوالحسن اشعری بودند و اعتقاد داشتند: ایمان تصدیق به قلب است و اقرار به زبان و عمل به ارکان از فروع آن است.

صاحب گناه کبیره اگر بدون توبه بمیرد، حق تعالی او را شامل مغفرت می کند یا اینکه به شفاعت رسول اکرم می بخشد یا آنکه به مقدار جرمش او راعذاب می دهد

مطلب تفکر اشاعره در قرن ۵ و ۶ مشتمل۶۴صفحه است، برای دیدن فهرست مطالب مقاله و جزئیات آن به اطلاعات اضافی زیر مراجعه فرمایید.

فهرست مطالب

مقدمه ۲

شخصیت‏هاى مهم اشاعره ۱۱

۱- قاضى ابو بکر باقلانى (متوفاى ۴۰۳): ۱۱

۲- ابو اسحاق اسفرایینى (متوفاى ۴۱۸): ۱۱

۳- عبد الملک جوینى معروف به امام الحرمین (متوفاى ۴۷۸): ۱۲

۴- امام محمد غزالى (۵) متوفاى ۵۰۵): ۱۳

۵- فخر الدین رازى (متوفاى ۶۰۶): ۱۴

۶- عبد الکریم شهرستانى (متوفاى ۵۴۸): ۱۵

۷- عضد الدین ایجى (متوفاى ۷۵۶ یا ۷۵۷): ۱۵

۸- سعد الدین تفتازانى (متوفاى ۷۹۱ یا ۷۹۳): ۱۵

۹- میر سید شریف گرگانى (متوفاى ۸۱۶): ۱۶

۱۰- علاء الدین قوشجى (متوفاى ۸۷۹): ۱۶

علت مخالفت اشاعره و اخباریان با عقلانیت دینی. ۱۶

اختلاف معتزله با اشاعره و شیعه در بحث توحید و عدل ۶۷۲ ۱۷

اشاعره‌ ۱۹

.I روش‌ میانه‌ ۱۹

.II خداشناسى‌. ۲۱

.III جهان‌ شناسى‌. ۳۳

.IV انسان‌ شناسى‌. ۳۵

موج‌ گسترش‌ مذهب‌ اشاعره‌: ۴۶

اشاعره‌ در رویارویى‌ با دیگر مذاهب‌: ۵۳

مآخذ: ۶۳

خلاصه ای کوتاه از مقاله تفکر اشاعره در قرن ۵ و ۶ را در زیر می توانید ببینید.

مقدمه

پیروان ابوالحسن اشعری بودند و اعتقاد داشتند: ایمان تصدیق به قلب است و اقرار به زبان و عمل به ارکان از فروع آن است.

صاحب گناه کبیره اگر بدون توبه بمیرد، حق تعالی او را شامل مغفرت می کند یا اینکه به شفاعت رسول اکرم می بخشد یا آنکه به مقدار جرمش او راعذاب می دهد

شخصیت‏هاى مهم اشاعره

نام عده‏اى از مشاهیر متکلمان اشعرى را- که پس از پیشواى مذهب، در ترویج و تحکیم کلام اشعرى نقش مهمى داشته‏اند- با شرح حال کوتاهى از آنان یادآور مى‏شویم

عبد الملک جوینى معروف به امام الحرمین (متوفاى ۴۷۸):

جوینى در نیشابور به دنیا آمد و در همانجا به تحصیل علوم دینى پرداخت و در فقه شافعى و کلام اشعرى مجتهد و صاحب نظر گردید. ابن اثیر گفته است: در سال ۴۵۶ وزیر طغرل بیک سلجوقى برخى از فرق مذهبى از جمله اشاعره را دشمن داشت.

 امام محمد غزالى (۵) متوفاى ۵۰۵):

در سال ۴۵۰ هجرى در حوالى طوس به دنیا آمد. براى تحصیل علوم دینى رهسپار نیشابور شد. پس از آشنایى با امام الحرمین، شاگرد او گردید. سپس با نظام الملک ارتباط یافت و به سال ۴۸۴ هجرى به استادى دانشگاه نظامیه بغداد منصوب شد، وى در سى و ششمین سال حیات خود دچار بحران فکرى و روحى شدیدى شد.

فخر الدین رازى (متوفاى ۶۰۶):

یکى از متکلمان معروف اشعرى است که افکارش مکتب اشعرى را متحول کرد. وى در رشته‏هاى مختلف علوم عقلى و نقلى، مانند فلسفه، کلام، منطق، اخلاق اصول فقه، فقه، ریاضیات، نجوم، طب و. . . به تحصیل، تحقیق و تالیف پرداخت، ولى آثار کلامى او نسبت‏به سایر آثارش افزایش چشمگیرى دارد که نشانه علاقه و مهارت بیشتر او در این رشته است

علت مخالفت اشاعره و اخباریان با عقلانیت دینی

اشاعره و اخباریان که با عقلانیت دینی به طور کلی مخالفت می ورزند, فهم این گونه مسائل و پرداختن به روشن گری و تحلیل عقلانی آنها را بدعت و حرام دانسته اند. آنها اعتقاد دارند: دین بیش از آنچه که از ظاهر این واژگان دانسته می شود, چیز دیگری از ما نخواسته است .

اختلاف معتزله با اشاعره و شیعه در بحث توحید و عدل

معتزله خود را اهل العدل و التوحید می نامیدند و مقصودشان توحید صفاتی بود اما در توحید افعالی، کمیت معتزله لنگ بود و اشاعره در توحید افعالی، خود را ” اهل التوحید ” می نامیدند.

اشاعره‌

اَشاعِره‌، نامى‌ که‌ بر پیروان‌ مکتب‌ کلامى‌ ابوالحسن‌ على‌ بن‌ اسماعیل‌ اشعری‌ (ه م‌) اطلاق‌ مى‌شود. اشاعره‌ در معنای‌ عام‌ به‌ سنت‌ گرایان‌ یا اهل‌ سنت‌ و جماعت‌ گفته‌ مى‌شود

حوزه افعال‌

از نظر انسانها افعال‌ خداوند به‌ افعال‌ این‌ جهانى‌ (= آفرینش‌ و هدایت‌) و افعال‌ آن‌ جهانى‌ (= میراندن‌، بازگرداندن‌، حساب‌ و ثواب‌ و عقاب‌) تقسیم‌ مى‌شود. خداوند با قدرت‌ و اراده‌ و اختیار خود، افعال‌ این‌ جهانى‌ و آن‌ جهانى‌ را انجام‌ مى‌دهد.

انسان‌ شناسى‌

ذات‌ یا حقیقت‌ انسان‌: برخى‌ اندیشوران‌ حقیقت‌ انسان‌ را جوهری‌ مجرد (روح‌) دانسته‌اند، برخى‌ جوهری‌ جسمانى‌ (بدن‌)، و برخى‌ آمیزه‌ای‌ از این‌ هر دو. اشعری‌ در الابانه‌، اللمع‌، و مقالات‌ الاسلامیین‌ آنجا که‌ از آراء اهل‌ سنت‌ بحث‌ مى‌کند

موج‌ گسترش‌ مذهب‌ اشاعره‌:

الف‌ – گسترش‌ در ایران‌: پس‌ از روزگارشاگردان‌مستقیم‌ابوالحسن‌ اشعری‌ که‌ به‌ خصوص‌ در برخى‌ نقاط ایران‌، مذهب‌ استاد خود را استوار ساختند، در نسل‌ پسین‌، نام‌ بزرگانى‌ به‌ عنوان‌ مروج‌ مذهب‌ اشعری‌ در ایران‌ به‌ چشم‌ مى‌آید که‌ با وجود اصالتى‌ ایرانى‌، شاگردان‌ ابوالحسن‌ باهلى‌ در عراق‌ بوده‌اند.

اشاعره‌ در رویارویى‌ با دیگر مذاهب‌:

الف‌ – حنفیان‌ و اشاعره‌: در سده‌های‌ ۳-۶ق‌، در گیرودار مطرح‌ شدن‌ و رشد روزافزون‌ مذهب‌ کلامى‌ اشعری‌ در محیطهای‌ شافعى‌ – مالکى‌، بخش‌ عمده‌ای‌ از مشرق‌ جهان‌ اسلام‌ حوزه نفوذ مذهب‌ حنفى‌ بوده‌ است‌.

مآخذ:

ابن‌ابى‌الحدید، عبدالحمید، شرح‌ نهج‌ البلاغه، به‌ کوشش‌ محمد ابوالفضل‌ ابراهیم‌، قاهره‌، ۱۳۷۹ق‌/ ۱۹۵۹م‌؛ ابن‌ اثیر، الکامل‌؛ ابن‌تومرت‌، محمد، اعز ما یطلب‌، به‌ کوشش‌ عمار طالبى‌، الجزایر، ۱۹۸۵م‌؛ ابن‌ جوزی‌، عبدالرحمان‌، صید الخاطر، بیروت‌، ۱۴۰۷ق‌/ ۱۹۸۷م‌؛ همو، المنتظم‌، بیروت‌، ۱۳۵۷- ۱۳۵۹ق‌؛ ابن‌خلدون‌، العبر؛ ابن‌ خلکان‌، وفیات‌؛ ابن‌ داوود حلى‌، حسن‌، «ارجوزه فى‌ الکلام‌»، سه‌ ارجوزه‌، به‌ کوشش‌ حسین‌ درگاهى‌ و حسن‌ طارمى‌، تهران‌، ۱۳۶۷ش‌؛ ابن‌سعد، محمد، کتاب‌ الطبقات‌ الکبیر، به‌ کوشش‌ زاخاو و دیگران‌، لیدن‌، ۱۹۰۴- ۱۹۱۵م‌؛ ابن‌شهرآشوب‌، محمد، مناقب‌ آل‌ ابى‌طالب‌، قم‌، چاپخانه علمیه‌؛ ابن‌عساکر، على‌، تبیین‌ کذب‌ المفتری‌، بیروت‌، ۱۴۰۴ق‌/۱۹۸۴م‌؛ ابن‌قتیبه‌، عبدالله‌، تأویل‌ مختلف‌ الحدیث‌، بیروت‌، دارالجیل‌؛ ابن‌میثم‌ بحرانى‌، میثم‌، قواعد المرام‌ فى‌ علم‌ الکلام‌، قم‌، ۱۳۹۸ق‌؛ ابن‌ ندیم‌، الفهرست‌؛ ابونعیم‌ اصفهانى‌، احمد، اخبار اصبهان‌، به‌ کوشش‌ ددرینگ‌، لیدن‌، ۱۹۳۴م‌؛ اسفراینى‌، شاهفور، التبصیر، به‌ کوشش‌ محمد زاهد کوثری‌، بیروت‌، ۱۴۰۸ق‌/ ۱۹۸۸م‌؛ اشعری‌، على‌، مقالات‌ الاسلامیین‌، به‌ کوشش‌ ریتر، ویسبادن‌، ۱۹۸۰م‌؛ بغدادی‌، عبدالقاهر، الفرق‌ بین‌ الفرق‌، به‌ کوشش‌ ابراهیم‌ رمضان‌، بیروت‌، ۱۴۱۵ق‌/۱۹۹۴م‌؛ تبصره العوام‌، منسوب‌ به‌ مرتضى‌ بن‌ داعى‌ رازی‌، به‌ کوشش‌ عباس‌ اقبال‌ آشتیانى‌، تهران‌، ۱۳۶۴ش‌؛ حاجى‌ خلیفه‌، کشف‌؛ خطیب‌ بغدادی‌، احمد، تاریخ‌ بغداد، قاهره‌، ۱۳۴۹ق‌؛ خوارزمى‌، محمد، مفاتیح‌ العلوم‌، به‌ کوشش‌ فان‌ فلوتن‌، لیدن‌، ۱۸۹۵م‌؛ داک‌؛ ذهبى‌، محمد، سیراعلام‌ النبلاء، به‌ کوشش‌ شعیب‌ ارنؤوط و دیگران‌، بیروت‌، ۱۴۰۵ق‌/۱۹۸۵م‌؛ همو، میزان‌ الاعتدال‌، به‌ کوشش‌ على‌ محمد بجاوی‌، قاهره‌، ۱۳۸۲ق‌/۱۹۶۳م‌؛ سبکى‌، عبدالوهاب‌، طبقات‌ الشافعیه الکبری‌، به‌کوشش‌ محمود محمد طناحى‌ و عبدالفتاح‌ محمد حلو، قاهره‌، ۱۳۸۳ق‌/۱۹۶۴م‌؛ سمعانى‌، عبدالکریم‌، الانساب‌، به‌کوشش‌ عبدالله‌ عمر بارودی‌، بیروت‌، ۱۴۰۸ق‌/۱۹۸۸م‌؛ سهمى‌، حمزه‌، تاریخ‌ جرجان‌، بیروت‌، ۱۴۰۷ق‌/ ۱۹۸۷م‌؛ سیدمرتضى‌، على‌، الفصول‌ المختاره، نجف‌، کتابخانه حیدریه‌؛ شهرستانى‌، محمد، الملل‌ و النحل‌، به‌ کوشش‌ محمد فتح‌الله‌ بدران‌، قاهره‌، ۱۳۷۵ق‌/ ۱۹۵۶م‌؛ صریفینى‌، ابراهیم‌، تاریخ‌ نیسابور (منتخب‌ السیاق‌ عبدالغافر فارسى‌)، به‌ کوشش‌ محمد کاظم‌ محمودی‌، قم‌، ۱۴۰۳ق‌؛ طباطبایى‌، عبدالعزیز، مکتبه العلامه الحلى‌، قم‌، ۱۴۱۶ق‌؛ عبدالقادر قرشى‌، الجواهر المضیئه، حیدرآباد دکن‌، ۱۳۳۲ق‌؛ عتبى‌، محمد، تاریخ‌ یمینى‌، ترجمه ناصح‌ جرفادقانى‌، به‌ کوشش‌ جعفر شعار، تهران‌، ۱۳۴۵ش‌؛ علامه حلى‌، حسن‌، رجال‌، نجف‌، ۱۳۸۱ق‌/۱۹۶۱م‌؛ همو، کشف‌ المراد فى‌ شرح‌ تجرید الاعتقاد، قم‌، مکتبه المصطفوی‌؛ فخرالدین‌ رازی‌، اساس‌ التقدیس‌، قاهره‌، ۱۳۵۴ق‌/۱۹۳۵م‌ ؛ قاضى‌ عبدالجبار، شرح‌ الاصول‌ الخمسه، به‌ کوشش‌ عبدالکریم‌عثمان‌، قاهره‌،۱۳۸۴ق‌/۱۹۶۵م‌؛همو، المغنى‌، قاهره‌،۱۳۸۰ق‌/۱۹۶۱م‌؛ قزوینى‌رازی‌، عبدالجلیل‌، نقض‌، به‌کوشش‌ جلال‌الدین‌محدث‌ارموی‌، تهران‌،۱۳۵۸ش‌؛ کوثری‌، محمد زاهد، مقدمه‌ بر تبیین‌ کذب‌ المفتری‌ (نک: هم، ابن‌عساکر)؛ مفید، محمد، الجمل‌، نجف‌، ۱۳۶۸ق‌؛ همو، مسأله اخری‌ فى‌ النص‌ على‌ على‌ (ع‌)، قم‌، ۱۴۱۳ق‌؛ مقدسى‌، محمد، احسن‌ التقاسیم‌، بیروت‌، ۱۴۰۸ق‌/۱۹۸۷م‌؛ موسى‌، جلال‌ محمد، نشأه الاشعریه و تطورها، بیروت‌، ۱۹۸۲م‌؛ یاقوت‌، بلدان‌؛

 

سفارش تحقیق
http://telegram.me/pmaghale

ارسال یک پاسخ