بیهوشی و بی حسی در زایمان

0
بیهوشی و بی حسی در زایمانReviewed by پرشین مقاله on Sep 10Rating: ۴.۰بیهوشی و بی حسی در زایمانبیهوشی و بی حسی در زایمان مشتمل به ۲۲صفحه می باشد. برای خرید مقاله بیهوشی و بی حسی در زایمان اقدام نمایید. بیهوشی و بی حسی در زایمان
سفارش تحقیق
http://telegram.me/pmaghale

در طی فاز مخفی مرحله اول زایمان درد به شکل درد خفیف یا کرامپ متوسط محدود به درماتومهای ۱۱‎T و ­۱۲۲‎T می‎باشد. با پیشرفت زایمان در فاز فعال مرحله اول زمانی که انقباضات رحم شدت می‎یابد،‌ احساس و درک درد در درماتومهای ‎۱۱­‎T و ۱۲‎T شدت یافته به شکل تیزوکرامپی با انتشار به دو درماتوم مجاور یعنی ۱۰‎T و ۱‎L توصیف می‎گردد. در اواخر ملحه اول و در مرحله دوم زایمان، درد بطور شدیدتری در پرینه، قسمت  تحتانی ساکروم، مقعد و غالباً رانها احساس می‎شود.

این تحقیق دانشجویی بیهوشی و بی حسی در زایمان مشتمل بر  ۲۲ صفحه است، برای دیدن فهرست مطالب مقاله و جزئیات آن به اطلاعات اضافی زیر مراجعه فرمایید.

بیهوشی و بی حسی در زایمان

فهرست مطالب

۱- شکل درد زایمانی. ۲

۲- اثرات درد زایمان در تنفس مادر ۲

۳- اثرات نوروآندوکرین درد زایمان. ۳

۴- اثرات قلبی عروقی درد زایمان. ۳

۵- اثرات درد زایمان در جنین.. ۴

۶- هوشبرهای استنشاقی. ۵

بیهوشی برای سزارین. ۶

۷- علل سزارین و موارد خاص آن. ۶

۸- ناهنجاریهای جنینی. ۷

۹- اثرات سزارین در مادر ۸

۱۰- اثرات سزارین روی جنین و نوزاد ۸

۱۱- انتخاب نوع بیهوشی برای سزارین. ۸

۱۲- آنستزی رژیونال برای سزارین. ۹

۱۳- مزایای آنستزی رژیونال در سزارین. ۱۰

۱۴- بیهوشی عمومی برای سزارین. ۱۰

۱۵- پیشگیری از آسپیراسیون ریوی. ۱۱

۱۶- تجویز اکسیژن قبل از اینداکشن بیهوشی. ۱۲

۱۷- اینداکشن بیهوشی. ۱۳

۱۸- نگهداری بیهوشی. ۱۳

۱۹- اثرات بیهوشی عمومی بر نوزاد ۱۵

۲۰- جراحی الکتیو. ۱۶

۲۱- جراحی ضروری ‎(Urgency) 17

۲۲- جراحی اضطرابی ‎(Emergency) 17

منابع: ۱۹

.

خلاصه ای کوتاه از مقاله بیهوشی و بی حسی در زایمان را در زیر می توانید ببینید.

شکل درد زایمانی

در طی فاز مخفی مرحله اول زایمان درد به شکل درد خفیف یا کرامپ متوسط محدود به درماتومهای ۱۱‎T و ­۱۲۲‎T می‎باشد. با پیشرفت زایمان در فاز فعال مرحله اول زمانی که انقباضات رحم شدت می‎یابد،‌ احساس و درک درد در درماتومهای ‎۱۱­‎T و ۱۲‎T شدت یافته به شکل تیزوکرامپی با انتشار به دو درماتوم مجاور یعنی ۱۰‎T و ۱‎L توصیف می‎گردد.

اثرات درد زایمان در تنفس مادر

درد زایمان محرک قوی تنفسی است، سبب افزایش قابل توجه در حجم جاری و حجم دقیقه‎ای و افزایش بیشتر در ونتیلاسیون آلوئولی می‏شود. این هیپرونتیلاسیون منجر به کاهش ‎Paco از میزان نرمال حاملگی یعنی از ‎mmHg32 به حدود ‎mmHg30-16 می‎گردد و حتی گاهی به ۱۵-۱۰ میلی‎متر جیوه می‎رسد. کاهش ‎۲‎Paco با افزایش همزمان در ‎PH تا حدود ۶/۷-۵۵/۷ همراه است. با خاتمه هر انقباض و کاهش درد، تنفس دیگر توسط درد تحریک نمی‎شود

اثرات نوروآندوکرین درد زایمان

درد و اضطراب در فاز فعال زایمان سبب افزایش در آزاد شدن اپی نفرین به میزان ۶۰۰-۳۰۰ درصد، نوراپی نفرین به میزان ۴۰۰-۲۰۰ درصد و افزایش تولید کوروتیزول به میزان ۳۰۰-۲۰۰ درصد می‎شود. میزان ‎ACTH و کورتیکواستروئیدها نیز افزایش می‎یابد. کاتکولامین‎ها برای تطابق نوزاد با محیط خارج رحمی، از جمله برای تولید و رهایی سورفاکتانت، جذب مایع ریه‎ها، هوموستازگلوکز، تغییرات قلبی ‎- عروقی و متابولیسم آب ضروری هستند.

اثرات درد زایمان در جنین

در طی فاز زایمانی کاهش متناوب در جریان خون جفتی ناشی از انقباضات شدید، منجر به کاهش موقت در تبادل گازی جفت می‎شود. این اختلال با هیپرونتلاسیون ناشی از درد تشدید می‎شود. هیپرونتیلاسیون منجر به آلکالوز تنفسی و عوارض زیر می‎شود:

۱- شیفت منحنی تجزی اکسی هموگلوبین مادر به چپ سبب میل بیشتر اکسیژن برای چسبندگی به هموگلوبین شده و براحتی از آن آزاد نمی‎گردد بنابراین انتقال اکسیژن از مادر به جنین کاهش می‎یابد.

بیهوشی عمومی برای سزارین

یک بیهوشی عمومی زمانی انتخاب می‎شود که بیمار تمایل به آنستزی رژیونال ندارد، بریا انجام تکنیکهای رژیونال کونترااندیکاسیون طبی وجود دارد یا به علت اورژانس بودن جراحی فرصت کافی وجود نداشته باشد. مزایای بیهوشی عمومی، اینداکشن سریعتر، هیپونانسیون و ناپایداری قلبی ‎- عروقی کمتر و کنترل بهتر راه هوایی و تنفس بیمار می‎باشند. در بیماریهای دیسک کمری، اختلالات انعقادی و عفونتها بیهوشی عمومی ترجیح داده می‎شود. به علاوه بعضی از بیماران از زدن سوزن به کمرشان و بیدار بودن حین عمل جراحی بیم دارند. بطور کلی موارد کونترااندیکاسیون بیهوشی عمومی کمتر است لکن مرگ و میر ناشی از آن بیشتر می‎باشد

اثرات بیهوشی عمومی بر نوزاد

یک بیهوشی عمومی خوب با اینداکشن صحیح و مناسب اثرات تضعیفی بیشتر از یک آنستزی رژیونال بر نوزاد ندارد. لکن اگر نایتروس اکساید با غلظت ۷۵-۷۰ درصد برای اینداکشن و نگهداری بیهوشی بکار رود و زمان قبل از خروج بچه بیش از ۱۰ دقیقه بطور انجامد، دپرسیون نوزادی مشاهده خواهد شد. اگر بعد از سه دقیقه اول حداقل ۵۰% اکسیژن داده شود و غلظت هوشبرهای استنشاقی بیش از آنچه توضیح داده شده نباشد و از فشار بر روی آئورت و اجوف اجتناب شود،‌ فاصله زمانی تا ۳۰ دقیقه از اینداکشن تا تولد نوزاد نیز تأثیر منفی بر جنین نخواهد داشت.

منابع:

بیهوشی و بی حسی در زایمان

۱- مروری بر بیهوشی در مامایی و زایمان بدون درد، مؤلف: دکتر نسرین فریدی، نوتب چاپ اول، تاریخ انتشار ۱۳۸۱.

۲- مامایی ویلیامز (جلد اول).

.

 

سفارش تحقیق
http://telegram.me/pmaghale

ارسال یک پاسخ