بررسی روابط دو جانبه ایران و پاکستان (۲۰۰۵-۱۷۳۹)

بررسی روابط دو جانبه ایران و پاکستان (۲۰۰۵-۱۷۳۹)Reviewed by پرشین مقاله on Mar 4Rating: ۴.۵بررسی روابط دو جانبه ایران و پاکستان (۲۰۰۵-۱۷۳۹)بررسی روابط دو جانبه ایران و پاکستان (۲۰۰۵-۱۷۳۹) مشتمل به ۱۰۹ صفحه می باشد. برای خرید مقاله بررسی روابط دو جانبه ایران و پاکستان (۲۰۰۵-۱۷۳۹) اقدام نمایید.
سفارش تحقیق
http://telegram.me/pmaghale

یکی از مسائل مهمی که از نیمه دوم قرن بیستم و به دنبال ظهور کشورهای تازه استقلال یافته جهان سوم در عرصه روابط بین الملل توجه بسیاری از دولتمردان و اندیشمندان سیاسی را به خود جلب نموده است، شناخت پتانسیل‌ها و ظرفیت‌های بالقوه و بالفعل این کشورها در جهت برقراری بالاترین سطح روابط سیاسی، اقتصادی و فرهنگی با آنهاست. از آنجایی که کشورهای جهان سوم سالها تحت سیطره استعمار و استبداد بوده‌اند، لذا غالبا نتوانسته‌اند در ساختارهای سیاسی ، اقتصادی و فرهنگی خود تحولی ایجاد نمایند.

مطلب بررسی روابط دو جانبه ایران و پاکستان (۲۰۰۵-۱۷۳۹) مشتمل۱۰۹  صفحه است، برای دیدن فهرست مطالب مقاله و جزئیات آن به اطلاعات اضافی زیر مراجعه فرمایید.

فهرست مطالب

پیشگفتار۱

فصل اول (کلیات)

طرح مسئله۲

اهداف تحقیق۴

اهمیت تحقیق۴

سوال اصلی۵

سوالات فرعی۵

فرضیات تحقیق۵

متغیرها و مفاهیم عملیاتی۶

روش تحقیق۶

مشکلات و موانع تحقیق۶

سازماندهی تحقیق۷

فصل دوم: خصوصیات کشور پاکستان۸

پیدایی پاکستان۹

فصل دوم: جغرافیای طبیعی و اوضاع اقلیمی۹

جغرافیای انسانی۱۰

دین و مذهب رسمی۱۱

شیعیان پاکستان۱۱

حکومت۱۲

اقتصاد۱۲

ویژگی‌های ارتباطی۱۸

مناسبات اقتصادی جمهوری اسلامی ایران با کشور پاکستان۱۹

فصل سوم – تاریخچه روابط  ایران و پاکستان۲۱

روابط ایران و پاکستان قبل از استقلال (۱۹۴۷-۱۷۳۹۲۲

روابط ایران و پاکستان پس از استقلال (۱۹۷۱- ۱۹۴۷۲۳

روابط ایران و پاکستان (۱۹۷۹-۱۹۷۱۲۶

روابط ایران و پاکستان پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران تا به امروز (۲۰۰۵-۱۹۷۹۳۲

روابط استراتژیک جمهوری اسلامی ایران و پاکستان۳۳

نتیجه گیری۴۰

ضمائم۴۷

منابع و ماخذ۹۴

خلاصه ای کوتاه از مقاله بررسی روابط دو جانبه ایران و پاکستان (۲۰۰۵-۱۷۳۹)  را در زیر می توانید ببینید.

پیشگفتار:

یکی از مسائل مهمی که از نیمه دوم قرن بیستم و به دنبال ظهور کشورهای تازه استقلال یافته جهان سوم در عرصه روابط بین الملل توجه بسیاری از دولتمردان و اندیشمندان سیاسی را به خود جلب نموده است، شناخت پتانسیل‌ها و ظرفیت‌های بالقوه و بالفعل این کشورها در جهت برقراری بالاترین سطح روابط سیاسی، اقتصادی و فرهنگی با آنهاست. از آنجایی که کشورهای جهان سوم سالها تحت سیطره استعمار و استبداد بوده‌اند، لذا غالبا نتوانسته‌اند در ساختارهای سیاسی ، اقتصادی و فرهنگی خود تحولی ایجاد نمایند.

مقدمه (طرح مسئله):

از آنجایی که پاکستان کشوری است که اشتراکات فرهنگی و قومی فراوانی با ایران دارد و از لحاظ نظامی بسیار نیرومند می‌باشد (قدرت نظامی پاکستان چهار برابر ایران است)و دارای تسلیحات هسته‌ای بوده و متحد آمریکاست و نیر مرزهای مشترکش با ایران مامن  تروریست و قاچاقچیان مواد مخدر می باشد، لذا جمهوری اسلامی ایران برقراری روابط دوستانه و همه جانبه با این کشور را در دستور کار خود قرار داده است. این روابط باید جنبه‌های مختلف سیاسی، اقتصادی، فرهنگی، اطلاعاتی و امنیتی و حتی نظامی را پوشش دهد و اقدامات به گونه‌ای صورت پذیرد که این کشور با ایران منافع مشترک داشته باشد.

اهمیت تحقیق:

پاکستان از آن جهت که کشوری است مسلمان و بسیار فقیر و دارای اختلافات ریشه‌ای با هندوستان و ایدئولوژیک با ایران می باشد و صاحب ارتشی نیرومند با توان تسلیحات هسته‌ای بالاست از سویی دیگر متحد آمریکا می‌باشد، از طرفی مامن تروریست‌ها، بنیاد گراهای اسلامی و قاچاقچیان مواد مخدر است. لذا این کشور می‌تواند در تامین امنیت یا ناامنی کل منطقه شبه قاره هند، خاور میانه و حتی جهانی و از همه مهمتر ایران موثر باشد و علیرغم روابط بسیار خوبی که با ایران داشته است، همواره خطری بالقوه (بنیادگرای اسلامی) برای کشورمان است

متغیرها و مفاهیم عملیاتی

چه عواملی باعث توسعه همکاری‌های ایران  و هند می‌شود؟ و چگونه بر روابط سیاسی ایران و پاکستان تاثیرگذار بوده است؟

توسعه همکاری‌های هند و ایران در چه زمینه‌هایی است؟ و چه تأثیری بر روابط ایران و پاکستان دارد؟ گسترش روابط آمریکا و پاکستان در چه زمینه‌هایی است و چه تاثیری بر روابط ایران و پاکستان در آینده خواهد داشت؟ چه عواملی باعث گسترش روابط آمریکا و پاکستان شده است؟

مشکلات و موانع تحقیق

در راستای بررسی روابط ایران و پاکستان اثر جامع و کاملی وجود ندارد و نیز منابع موجود پراکنده و از لحاظ تعداد بسیار کم می‌باشد و دسترسی به آنها مشکل است. ضمنا منابع موجود غالبا قدیمی بوده و به روز نمی‌باشد.

سازماندهی تحقیق:

تحقیق حاضر شامل یک مقدمه وسه فصل می‌باشد. در مقدمه (طرح مسئله) ضمن ارائه تصویری از آنچه که در این پژوهش ارائه خواهد شد، به سوالات اصلی و فرعی و فرضیات نیز اشاره شده است، اهداف تحقیق، اهمیت تحقیق، متغیرها و مفاهیم عملیاتی، روش تحقیق، مشکلات و موانع تحقیق و در انتها سازماندهی تحقیق نیز از اجزای دیگر آن است و مجموعا فصل اول پژوهش را تشکیل می‌دهد.

پیدایی پاکستان

در اواسط قرن نوزدهم میلادی شبه قاره هند، تحت استعمار انگلستان درآمد و دولت انگلستان پس از سرکوب مردم از سال ۱۸۵۷ میلادی این منطقه را جزو امپراطوری بریتانیا شناخت  وفرمانروایی مطلق شبه قاره هند از طرف پادشاه انگلیس انتخاب شد.

جغرافیایی طبیعی و اوضاع اقلیمی

کشور پاکستان از شمال به افغانستان، و از جنوب غربی به ایران، از جنوب به دریای عمان، از شرق به هندوستان و از شمال شرق به چین محدود می‌گردد. وسعت آن در حدود ۸۰۳ هزار کیلومتر مربع می‌باشد که از این نظر سی و سومین کشور جهان محسوب می‌شود.

جغرافیایی انسانی

بر اساس جدیدترین برآورد (جولای سال ۲۰۰۰ م) پاکستان بالغ بر ۴۱ میلیون و ۵۵۳ هزار نفر جمعیت دارد.

در حال حاضر نژاد مردم این کشور مخلوطی از نژادهای مختلف است که به طور عمده از نژاد هند و اروپایی به شمار می‌آید. مردم پاکستان از اقوام پنجابی، سندی، بلوچ و پاتان تشکیل شده‌اند. تقسیمات کشوری نیز متناسب با تقسیمات نژادی است و برای هر قوم یک ایالت در نظر گرفته شده است

دین و مذهب رسمی

در اوایل قرن ششم میلادی اسلام وارد شبه قاره هند شد. در آغاز قرن یازدهم میلادی سلطان محمد غزنوی مناطق وسیعی از شبه قاره هند را تصرف کرد. در دوران حکومت مغول تمامی شبه قاره هند تحت فرمانروایی مسلمان بود.

اقتصاد

اقتصاد پاکستان مبتنی بر بازار آزاد است. با این حال صنایع بزرگ و معادن عمده در اختیار دولت می باشد و از سوی دیگر اقتصاد پاکستان از سوی دولت و از طریق برنامه‌های عمرانی پنج ساله کنترل می شود و در حال حاضر برنامه عمرانی نهم در این کشور در دست اجرا است.

ویژگی‌های ارتباطی

در پاکستان بیش از ۲ میلیون و ۸۰۰ هزار شماره تلفن ثابت و ۲۰۰ هزار شماره تلفن همراه فعال است. مردم پاکستان امواج ۲۷ ایستگاه رادیوی (AM) و یک ایستگاه (FM) و ۲۱ ایستگاه رادیویی با طول موج کوتاه را دریافت می‌کنند ضمن آنکه برنامه‌های تلویزیونی این کشور از طریق ۲۲ شبکه درسراسر کشور پخش می‌شود بخش حمل و نقل پاکستان تا حدودی توسعه یافته است.

مناسبات اقتصادی جمهوری اسلامی ایران با پاکستان

ایران و پاکستان بر اساس حس همجواری روابط اقتصادی نسبتا خوب ولی کمی با هم دارند.ایران طرح‌هایی را در زمینه احداث پالایشگاه و کارخانه سیمان  در کشور پاکستان به اجرا گذاشته است. ضمن آنکه در سال‌های اخیر مقادیر قابل توجهی پنبه، میوه و خشکبار، ادویه، سبزیجات، اوره، فرآورده‌های نفتی، پلی کلرورونیل، مواد آلی، برنج و الیاف نساجی از پاکستان خریده است. بخشی از کالاهای پاکستان همه روزه از طریق گمرک  میرجاوه در استان سیستان و بلوچستان به مقصد آسیای میانه صادر می‌شود.

دوره اول- قبل از استقلال ـ۱۹۴۷- ۱۷۳۹)

روابط ایران و پاکستان به مناسبات میان ایران و انگلستان مربوط می شود و در آغاز تاریخچه بررسی اجمالی اوضاع مرزهای شرقی ایران و دخالتهای دولت انگلیس مطرح می شود. در سال ۱۷۳۹ میلادی نادرشاه افشار بلوچستان را تسخیر و ناصرخان براهوی را به سمت حکمران آن ایالت منصوب کرد. پس از قتل نادر، ناصرخانه نسبت به احمدشاه درانی اظهار تابعیت نمود (درانی پادشاه افغانستان بود) ولی بعداً استقلال خود را اعلام کرد.

دوره دوم -پس از استقلال (۱۹۷۱-۱۹۴۷)

در دوره دوم روابط دو کشور نسبتا ضعیف بود و ضمن درگیری با مشکلات داخلی هر دو کشور با تهدید خارجی مواجه بودند. پاکستان با هند در تصادم بود و ایران نیز  درگیر مسائل مربوط به آذربایجان که دولت شوروی کارگردان آن بود، گردیده بود و رژیم‌های دو کشور به یک قدرت خارجی جهت حمایت و کمک نیاز داشتند.

روابط ایران و پاکستان پس از پیروزی انقلاب اسلامی تا به امروز (۲۰۰۵-۱۹۷۹)

با پیروزی انقلاب اسلامی و انحلال نهایی پیمان سنتو از سوی جمهوری اسلامی، استقرار همکاری‌های سه کشور (R.C.D) بیش از پیش مفید به نظرمی‌رسید ولی به دلایلی این همکاری‌ها در فترتی چند ساله فرو رفت و فعالیت‌ها به حالت تعلیق درآمد. یکی از این دلایل، مشخص نبودن سیاست خارجی این انقلاب نورس در مقابل ادامه یا خروج از این پیمان بود.

 ایران و پاکستان با امضای چهار یادداشت تفاهم برگسترش هر چه بیشتر روابط تاکید کردند.

چهار سند همکاری تهران و اسلام‌آباد در حضور محمدرضا عارف و شوکت عزیز به امضای مقامات ایرانی و پاکستانی رسید. به گزارش ایرنا، یادداشت تفاهم پانزدهمین اجلاس مشترک ایران و پاکستان به امضای محمدرحمتی وزیر را و ترابری و سلمان شاه مشاور نخست وزیر پاکستان در امور اقتصادی و دارایی رسید.

دیدار نخست وزیر پاکستان  با سید حسن خمینی

نخست وزیر پاکستان و هیات همراه با حضور در مرقد مطهر حضرت امام خمینی(س) ضمن ادای احترام به مقام شامخ بنیانگذار جمهوری اسلامی با حجت الاسلام و المسلمین سید حسن خمینی نیز دیدار کردند. در این دیدار نوه امام به روابط نزدیک وبرادرانه دو کشور مسلمان ایران و پاکستان اشاره کرد و گفت: خواست ملت و دولت ایران توسعه روابط با کشورهای مسلمان به خصوص کشورهای همسایه است.

سیاست‌های خارجی و امنیتی پاکستان

یکی از بحث‌های کلیدی در این مقاله این است که روابط پاکستان با ایران و افغانستان در ورای چارچوب کاری پاکستان- هند حرکت می‌کند. بدون شک این یک عامل موثر است. به طور سنتی هند پیوند‌های خوبی با ایران و افغانستان دارد. روابط بین کابل و دهلی نو به سال ۱۹۴۷ و قبل از آن برمی‌گردد.

چارچوب کاری شش جانبه

مثلث مشکل زا را در سطح دیگری نیز می‌تواند مورد تحلیل قرار بگیرد:  در متن روابطی که به صورت شش جانبه شامل ایران، پاکستان، افغانستان، ایالات متحده، هند و روسیه. روابط ایران- پاکستان یا افغانستان- پاکستان هرگز مستقل از تاثیر سیاست‌های بازیگران دیگر نبوده است.

تاثیرات قدرت‌های پیرامونی و جهانی

قدرت‌ای منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای افغانستان را به عنوان منطقه‌ای حائل نگریسته‌اند و سعی کرده‌اند در همین راستا از آن سود جویند. این موقعیت مختص قرن حاضر نیست بلکه این نوع نگاه ریشه در قرن ۱۹ میلادی دارد که افغانستان باز همین دریچه در برد اهداف شوروی (سابق) و هند بوده است و در قرن ۲۱ میلادی با جابجایی قدرت‌های همین روند همچنان ادامه دارد.

حضور هیات عالی رتبه نظامی پاکستانی در دفتر مطالعات سیاسی و بین المللی

روز چهارشنبه ۱۴/۲/۱۳۷۹ یک هیات نظامی ده نفر از دانشگاه عالی استراتژی پاکستان به همراه تعدادی از افسران عالی رتبه نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران ضمن حضوردر دفترمطالعات سیاسی و بین المللی با قسمت های مختلف دفتر مطالعات و نحوه کارکرد گروه‌های مطالعاتی آن آشنا شدند.

ایران و ثبات سیاسی در پاکستان

با نگاهی به زمینه‌های مطرح شده در مباحث فوق می‌توان گفت که ارزیابی این مسئله از چند بعد قابل بررسی است:

  • از نظر تاریخی دو کشور ایران و پاکستان از ابتدای تشکیل پاکستان در سال ۱۹۴۷ تاکنون دارای روابط دیرینه دوستانه بوده‌اند. دو کشور به دلیل همسایگی و مسلمان بودن در زمان‌های مختلف حمایت‌هایی از یکدیگر به عمل آورده‌اند.
  • به طور کلی سیاست ایران عدم مداخله در مور داخلی سایر کشورهاست. ایران از روند دموکراسی و احیای حکومت منتخب و مردم حمایت می‌کند و خواهان حکومتی است که از طرف اکثریت مردم حمایت شود.

سومین میزگرد ایران و پاکستان

سومین میزگرد ایران و پاکستان با هدف ارتقای سطح همکاری پژوهشی و ایجاد فضای مناسبی برای گفتگو و ایجاد تفاهم بیشتر پیرامون موضوعات مورد علاقه دو کشور همسایه در روز چهارم بهمن ماه ۱۳۸۱ در محل سالن‌ همایش‌های موسسه مطالعات استراتژیک دراسلام آباد برگزار گردید. در زیر گزارشی از این میز گرد ارائه می‌شود.

ملاحظات

  • سفر آقای معیری معاونت محترم پژوهشی وزارت امور خارجه به پاکستان فصل جدیدی را در بسط روابط دو جانبه در زمینه‌های علمی- تحقیقاتی و ارتقا باب گفتگو میان اندیشمندان دو کشور گشود. نکته قابل ذکر دور سوم میزگرد سیاسی بررسی روابط ایران و پاکستان فضای مطلوب وشفافیت مباحث ارائه شده از سوی دو هیات حول محور الزامات امنیت ملی و منافع ملی دو کشور همسایه بود. حضور فعال، پر نشاط و شایسته هیات ایرانی کانون توجه حضار و مسئولان موسسه مطالعات استراتژیک پاکستان و مایه مباهات برای اندیشمندان ایرانی بود که جای تقدیر فراوان وجود دارد.

فهرست منابع

  • ارسال خبر- ایرنا- چهارشنبه ۱۴ دسامبر ۲۰۰۵
  • روزنامه اردو زبان نوای وقت- چاپ پاکستان – ۱۸ سپتامبر ۲۰۰۰ میلادی
  • نگاه کنید به Anwar,siyed:paistan in 1976-P1830
  • امیری، عباس- خلیج فارس و اقیانوس هند در سیاست بین المللی- صفحه ۶۲۵
  • روزنامه کیهان- مورخ ۲۴/۱۲/۵۲

 

 

سفارش تحقیق
http://telegram.me/pmaghale

ارسال یک پاسخ